Σύμφωνα με μια σημείωση και μια βεβαίωση που βρήκαμε μέσα στο ναϊδριο, από τους πρώτους επισκέπτες της σπηλιάς ήταν Μαρία Πολιά - Μυρίτη, όταν μετακόμισε από την Κάλυμνο στη Ρόδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Εκεί στη σπηλιά σε βάθος 15 μέτρα εγκατέστησε τα ζώα της και ο χώρος αυτός χρησίμευσε ως χώρος ξεκούρασης και ύπνου, όποτε έπρεπε να προσέχει τα ζώα της. Συχνά στον ύπνο της έβλεπε τον Άγιο Νικόλαο, έως ότου είδε τον προστάτη των ναυτικών με φωτοστέφανο. Πολλοί κάτοικοι της Ρόδου είδαν αυτό το θαύμα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50, βεβαιώνει στις μέρες μας ο εγγονός της Μαρίας, Ελευθέριος Πολιάς. Έκτοτε η Μαρία Πολιά άρχισε να ανάβει καντήλι στο χώρο και να προσεύχεται στον Άγιο Νικόλαο.
Ο ναός του Αγίου πρωτολειτουργήθηκε το 1994 από τον πρεσβύτερο Κυριάκο Μανέτα.
Σήμερα το Ναΐδριο του Αγίου Νικολάου αποτελεί ένα σημείο ιδιαίτερης θρησκευτικής σημασίας και χαλάρωσης τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους τουρίστες. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί το επισκέπτονται για να ηρεμήσουν και να ανακουφιστούν από την καθημερινότητα.
Αξίζει να προστεθεί ότι το πιο γνωστό ναΐδριο μέσα σε σπηλιά στο νησί είναι το Σπήλαιο του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη (ή Σπήλαιο Ταξιάρχη Μιχαήλ) στην περιοχή Κάτω Πέτρες, κοντά στην πόλη της Ρόδου.
Σχόλια