ΕΝ ΛΕΥΚΩ - enlefko

Σαν σήμερα το 1919: Ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και αρχίζει την δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών βρίθουν μαρτυριών για το ειδεχθές έγκλημα, που διαπράχθηκε εναντίον του ελληνικού λαού. Η Γενοκτονία των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε παράλληλα με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή των Αρμενίων και των Ασυρίων. Το 1994, κατόπιν εισήγησης του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τη γενοκτονία και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο». ➡️ Αυτή είναι ημέρα περισυλλογής και ευθύνης, ημέρα που εκπέμπει μηνύματα. Η ίδια νοοτροπία που γέννησε τις σφαγές στον Πόντο και την ευρύτερη Μικρά Ασία ζει ακόμα μέσα σε φράσεις όπως «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» ή στη θεωρία της « Γαλάζιας Πατρίδας ».

Όποιος Έλληνας βρεθεί στη Μάκρη της Μικράς Ασίας είναι αδιανόητο να μη πάει στο «χωριό φάντασμα». Δέκα χιλιόμετρα μόνο είναι η απόσταση για το μελαγχολικό Λιβίσι.  Το χωριό το εγκατέλειψαν οι κάτοικοί του το 1923 με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι Έλληνες έφυγαν για να βρουν νέα σπίτια στην Ελλάδα. Περίπου 2.000 γυναικόπαιδα (οι άντρες είχαν οδηγηθεί αιχμάλωτοι σε καταναγκαστικά έργα) με μάτια φοβισμένα και σκοτεινή καρδιά ξεκίνησαν το βασανιστικό ταξίδι για τη Νέα Μάκρη του Μαραθώνα και το χωριό Φαράκλα στη βόρεια Εύβοια. Ωστόσο οι Τούρκοι που κατοικούσαν στην Ελλάδα δεν εμφανίστηκαν ποτέ στο χωριό για τη ανταλλαγή πληθυσμών!  Από τότε παραμένει «αλαφροϊσκιωτο» το χωριό με σπίτια όρθια, αλλά έρημα, χωρίς ταβάνια. Και μια πλατεία που ακόμα περιμένει να υποδεχθεί όποιον νοσταλγό θέλει να το επισκεφθεί. Το σημερινό του όνομα Καγιάκιοί. Είναι η αρχαία Καρμυλησσός. Η παρουσία Ελλήνων χρονολογείται από τη βυζαντινή εποχή. Από το 14 ο αιώνα, π...