ΕΝ ΛΕΥΚΩ - enlefko

Το Θέατρο της Μεσαιωνικής Τάφρου προσέφερε ένα επιβλητικό, φυσικό σκηνικό ιστορίας. Τα αιωνόβια τείχη, λουσμένα στους ατμοσφαιρικούς φωτισμούς, δεν ήταν ένας απλός φόντος, αλλά ένας ζωντανός «πρωταγωνιστής». Οι αρχαίες και μεσαιωνικές πέτρες αγκάλιασαν τους θεατές, κάνοντάς τους να νιώθουν ότι βρίσκονται κυριολεκτικά μέσα στα σπλάχνα της Ιστορίας. Το πολυθέαμα «Χτίζοντας πάνω στο Παρελθόν – Το Κάστρο της Ρόδου» (σε σκηνοθετική επιμέλεια Μελίνας Μάσχα και Λευτέρη Ντρούβα, με τη στήριξη της Διεύθυνσης Πολιτισμού Δήμου Ρόδου και της ΕΦΑ Δωδεκανήσου) προσέφερε μια μαγική βραδιά στο Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου «Μελίνα Μερκούρη». Η ιστορία του τόπου ζωντάνεψε καθηλωτικά μέσα από την απαράμιλλη αφήγηση του Γιάννη Βούρου, τα κείμενα και τη σχεδιαστική επιμέλεια των Σπύρου Συρόπουλου και Λευτέρη Ντρούβα, τη διεύθυνση ορχήστρας και την πρωτότυπη μουσική του Θόδωρου Λεμπέση, τη λυρική φωνή της Αγγελικής Βαρδάκα, τις ερμηνείες των ηθοποιών Θεοδώρας Σιάρκου και Βασίλη Μπατσακούτσα, καθώς και την πολυ...

4 Μαϊου 1912: Σαν σήμερα ξεκινάει η κατοχή της Ρόδου από τις δυνάμεις των Ιταλών.  Νέα πολιτική περιπέτεια περίμενε τα Δωδεκάνησα, που κράτησε περισσότερο από τριάντα χρόνια και ήταν ένα άλλο είδος σκλαβιάς με διαφορετικό σύστημα. Οι Ιταλοί υπό τον αντιστράτηγο Τζοβάνι Αμέλιο αποβιβάζονται στη Ρόδο! Ήταν 4 Μαΐου 1912, όταν νικούν τον τουρκικό στρατό και τον αιχμαλωτίζουν.  Ο χρονικογράφος της εποχής γράφει χαρακτηριστικά:  Εις τας ζητωκραυγάς και επευφημίας ταύτας του πλήθους οι Βερσαλιέροι και οι άλλοι Ιταλοί απήντων ενθουσιωδώς διά των λέξεων: Viva la Grecia! Viva i Greci! Στη φωτογραφία, Τούρκοι, αιχμάλωτοι των Ιταλών. Oι Ροδίτες αρχικά υποδέχθηκαν τους Ιταλούς ως ελευθερωτές από τον οθωμανικό ζυγό. Αυτό εξηγεί τις ζητωκραυγές που περιγράφει ο χρονικογράφος.  Η ιστορική ειρωνεία εκείνης της ημέρας ήταν η ελπίδα. Οι Ροδίτες πίστεψαν πως οι Ιταλοί ήταν το "σκαλοπάτι" για την ;Eνωση με την Ελλάδα, γι' αυτό και οι δρόμοι γέμισαν λουλούδια. Δεν γνώριζαν τότε πως η "...

Σαν σήμερα, 16 Απριλίου το 1919, οι Δωδεκανήσιοι ψηφίζουν την Ένωση με την Ελλάδα. Την πρωτοβουλία στην κίνηση αυτή ανέλαβε ο Μητροπολίτης Ρόδου Απόστολος. Το σχετικό ψήφισμα συντάχθηκε και υπογράφτηκε από όλους τους κατοίκους των νησιών στις εκκλησίες, χωρίς να πάρουν είδηση οι κατακτητές, μπροστά στον παπά κάθε ενορίας. Είχε αποφασισθεί, το δημοψήφισμα να διαβαστεί την ημέρα του Πάσχα, 7 Απριλίου 1919. Η ιταλική αστυνομία έκανε ό,τι μπορούσε για να εμποδίσει τα συλλαλητήρια, όμως την προκαθορισμένη ώρα διαβάστηκε το δημοψήφισμα στις αυλές των εκκλησιών μπροστά σε όλο τον λαό και τον κλήρο. Οι εκκλησίες γύρω ήταν περικυκλωμένες από αποσπάσματα με τα όπλα στα χέρια έτοιμα για δράση, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον λαό να ξεσπάσει σε ατέλειωτες ζητοκραυγές και χειροκροτήματα για την επανένταξη της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Παρ' όλα αυτά, την ίδια μέρα σημειώθηκαν τα αιματηρά γεγονότα της Βιλλανόβας, όπου χτύπησαν με την ξιμφολόγχη και σκότωσαν τον παπά Λουκά και μια γυναίκα την Ανθούλα...

Το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου (γερμ. Konzentrationslager Dachau) ήταν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ναζιστικής Γερμανίας που δημιούργησε η Γκεστάπο, μετά την άνοδο στην εξουσία του Αδόλφου Χίτλερ, το 1933. Το στρατόπεδο κατασκευάστηκε στην πόλη Νταχάου που βρίσκεται κοντά στο Μόναχο. Στο στρατόπεδο αυτό οι Ναζιστές συγκέντρωναν και βασάνιζαν, αρχικά τους αντιστασιακούς Γερμανούς και αργότερα αιχμαλώτους κάθε ηλικίας, κυρίως Εβραίους και διάφορες άλλες πληθυσμιακές ομάδες ή μειονότητες από τις χώρες που κατελάμβαναν. Ανάμεσα σ' εκείνους που πέρασαν από το φριχτό αυτό στρατόπεδο ή βρήκαν το θάνατο εκεί, συγκαταλέγονται και πολλοί Έλληνες αγωνιστές. Ανάμεσα στους κρατούμενους υπήρξε και ο τότε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης. Το Νταχάου λειτούργησε μέχρι τη συντριβή της Ναζιστικής Γερμανίας το 1945. Σήμερα, το Στρατόπεδο του Νταχάου έχει μετατραπεί σε μνημείο από τη Γερμανική Κυβέρνηση. ( Το κείμενο αυτό το αφιερώνω στην ακριβοπληρωμένη τηλεστάρ Ελένη Μενεγάκη, πο...