ΕΝ ΛΕΥΚΩ - enlefko

Ιούλιος 1522. Η ζέστη του καλοκαιριού στη Ρόδο ανακατεύεται με τη μυρωδιά του μπαρουτιού και την αλμύρα του Αιγαίου. Σαν σήμερα, ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής πατάει το πόδι του στο νησί. Τα οθωμανικά στρατεύματα βρίσκονταν εκεί ήδη από τον Ιούνιο, όμως η άφιξη του ίδιου του Σουλτάνου σηματοδοτεί την αρχή του τέλους για μια ολόκληρη εποχή. Τα νούμερα προκαλούν δέος και σφίγγουν την καρδιά: Η Οθωμανική Αυτοκρατορία: Μια ανυπολόγιστη, τρομακτική στρατιωτική μηχανή που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της. Οι Υπερασπιστές: Μόλις 300 Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και περίπου 5.000 γενναίοι μαχητές—Ροδίτες και Κρήτες—αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τα τείχη μέχρι την τελευταία τους πνοή. Παρά τη συντριπτική αριθμητική υπεροχή του Σουλτάνου, οι πρώτες συγκρούσεις εξελίσσονται σε εφιάλτη για τους εισβολείς. Τα απόρθμητα κάστρα της Ρόδου γίνονται μάρτυρες μιας αδιανόητης ανδρείας. Για πέντε ολόκληρους μήνες, η μικρή αυτή γωνιά της Μεσογείου αντιστέκεται. Όμως, ο χρόνος, η εξάντληση, οι βαριές ...

26 Ιουνίου 1522. Μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες στην ιστορία της Ρόδου. Σαν σήμερα, ο τεράστιος οθωμανικός στόλος εμφανίστηκε έξω από το νησί και αποβίβασε τα πρώτα στρατεύματα, σηματοδοτώντας την έναρξη της μεγάλης πολιορκίας που έμελλε να αλλάξει οριστικά την πορεία της Ρόδου. Ήταν η δεύτερη προσπάθεια των Οθωμανών να εκδιώξουν τους Ιωαννίτες Ιππότες, ύστερα από την αποτυχημένη πολιορκία του 1480. Η πρώτη είχε αποκρουστεί με επιτυχία. Η δεύτερη, όμως, θα είχε διαφορετική κατάληξη. Οι Ιωαννίτες Ιππότες, γνωστοί και ως Τάγμα του Αγίου Ιωάννη, είχαν εγκατασταθεί στη Ρόδο το 1309, μετά την απώλεια των τελευταίων χριστιανικών εδαφών στους Αγίους Τόπους. Μέσα στα επόμενα χρόνια κατέστησαν το νησί μία από τις ισχυρότερες οχυρωμένες βάσεις της ανατολικής Μεσογείου. Στις 26 Ιουνίου 1522, περίπου 280 οθωμανικά πλοία αποβίβασαν τις πρώτες δυνάμεις στο νησί. Έναν μήνα αργότερα, στις 28 Ιουλίου, κατέφθασε αυτοπροσώπως ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής για να επιβλέψει την πολιορκία. Οι...

Η Παναγία Άμαρτος της Ρόδου είναι ένα μικρό ξωκλήσι, σε μια περιοχή απαράμιλλης ομορφιάς με υπέροχη θέα ανάμεσα στα χωριά Κρητηνία και Έμπωνα. Η θεμελίωση του χρονολογείται κατά τον Μεσαίωνα (1492). Την ονομασία πιθανότατα την έχει λάβει από τον Γάλλο ευπατρίδη  Αμαρτώ  που είχε τον πύργο του σε εκείνη την περιοχή, πλησίον της Μονής. Τα ερείπια του πύργου υπάρχουν ακόμα στο σημείο, κατεστραμμένα από το πέρασμα των αιώνων. Μια άλλη εκδοχή είναι πως το όνομα της Παναγίας είναι από την  Αγία Μάρθα , στην οποία ήταν αφιερωμένη η εκκλησία. Μια γραπτή αναφορά στην Μονή της Παναγιάς Αμάρτου έχουμε σε ένα ιστορικό διάταγμα των  Ιπποτών , σύμφωνα με το οποίο ο Μεγάλος Μάγιστρος  Piere D ‘Aubusson  στις 24 Φεβρουαρίου 1493, δίνει άδεια σε δέκα οικογένειες από τη  Χάλκη, και  42 άτομα εγκαθίστανται στην περιοχή. Οι λόγοι της αποίκησης τους είναι άγνωστοι. Στο προαύλιο της εκκλησίας υπάρχει ένα μαρμάρινο θραύσμα θυρεού των Ιπποτών που ήταν ενσωματωμένο στον τ...

Σωτήρης Ντάλης, καθηγητής Διεθνών Διεθνών Σχέσεων και πρόεδρος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Παρασκευά "Ροδίων Μυθιστορία" : "...Δεν με χαρακτηρίζει καμία Ιπποτολαγνεία γιατί όπως γράφει εύστοχα ο Γιάννης Παρασκευάς στον πρόλογό του, «δεν αποτελεί τίτλο τιμής η επιμονή κάποιων να αποκαλούν την πόλη, Πόλη των Ιπποτών, γιατί ήταν μια περίοδος κατοχής». Εδώ το βίντεο με ολόκληρη την ομιλία του κ. Σωτήρη Ντάλη.