ΕΝ ΛΕΥΚΩ - enlefko

Από την πρώτη στιγμή λειτουργίας του πριν 2 χρόνια άλλαξε τα δεδομένα στο all-day beach fun, αναβάθμισε την περιοχή και αποτέλεσε το λατρεμένο στέκι του καλοκαιριού, προσελκύοντας εγκωμιαστικές κριτικές. Φέτος το Grand Beach Club στο πιο εντυπωσιακό σημείο της Ρόδου υπόσχεται ακόμα περισσότερα. Ανανεωμένο και πιο ευχάριστο, με αυξημένη πλέον χωρητικότητα με πάνω από 600 πολυτελείς ξαπλώστρες, θα προσφέρει στους επισκέπτες του από τη Ρόδο και όλο τον κόσμο ακόμα πιο μοναδικές, δροσερές στιγμές. Για μεγαλύτερη άνεση είναι διαθέσιμη και μία σειρά από καμπάνες VIP σε μοντέρνο design, που προσφέρουν στους χρήστες τους δωρεάν ένα πλήρες amenity kit με αντηλιακές και after-sun lotions, jockey ή βεντάλια, νερό, πιατέλα φρούτων, κ.λπ.. Ο καλαίσθητος χώρος του εστιατορίου του Grand Beach ανοίγει τις πόρτες του καθημερινά από το πρωί με χαλαρά vibes για τον πρώτο καφέ της ημέρας ή για ένα γευστικό brunch. Μετά τη βουτιά, τη σκυτάλη παίρνουν οι άφθονες επιλογές για ένα χορταστικό snack. Και όταν ο...

Μια ξεχωριστή πολιτιστική και εκπαιδευτική πρωτοβουλία ανέλαβαν οι πρωτοετείς φοιτητές της Σχολής Τουρισμού του Μητροπολιτικού Κολλεγίου στη Ρόδο. Στο πλαίσιο του μαθήματος Events Management , διοργάνωσαν με απόλυτη επιτυχία στο ξενοδοχείο Rodos Palladium μια μοναδική εσπερίδα αφιερωμένη στις παραδοσιακές φορεσιές και τα έθιμα της Ρόδου. Στόχος της εκδήλωσης, η οποία ήταν το αποτέλεσμα συστηματικής ομαδικής δουλειάς και δημιουργικότητας, ήταν η ανάδειξη του πολιτιστικού πλούτου του νησιού ως κεντρικού πυλώνα για μια βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, ικανή να προσφέρει στους επισκέπτες μια αυθεντική εμπειρία της τοπικής ιστορίας και ταυτότητας. Ένας άτυπος κοινωνικός κώδικας Όπως τονίστηκε κατά τη διάρκεια της εσπερίδας, η παραδοσιακή φορεσιά της Ρόδου λειτουργούσε στο παρελθόν σαν ένας άτυπος αλλά απόλυτα σαφής κοινωνικός κώδικας. Με μια πρώτη ματιά, μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει την καταγωγή (το χωριό) μιας γυναίκας, την οικογενειακή της κατάσταση (ανύπαντρη ή παντρεμένη), την οικονομικ...

Της Αναλήψεως σήμερα. Μια μέρα βαθιά δεμένη με την παράδοση, τη λαϊκή πίστη και τις παιδικές μνήμες των παλιών Ροδιτών. Η Εκκλησία τιμά την Ανάληψη του Κυρίου, σαράντα ημέρες μετά το Πάσχα. Στη Ρόδο όμως, ιδιαίτερα στα χρόνια του Μεσοπολέμου και στις δεκαετίες που ακολούθησαν, η μέρα αυτή είχε και μια ξεχωριστή, σχεδόν τελετουργική σημασία: ήταν το πρώτο θαλασσινό μπάνιο του χρόνου. Από νωρίς το πρωί, οικογένειες ολόκληρες κατηφόριζαν προς τον Πάνω Γιαλό και στου Κουμπουρνού τις αμμουδιές. Μικροί και μεγάλοι, με τα καλά τους ρούχα της εποχής και με εκείνη τη γλυκιά ανυπομονησία που είχαν οι άνθρωποι για τις μικρές χαρές της ζωής. Οι άντρες έμπαιναν στη θάλασσα με κουμπωμένα σώβρακα. Οι γυναίκες με μακριές πουκαμίσες, πάντα με σεμνότητα και συστολή, όπως πρόσταζαν τα ήθη της εποχής. Και τα παιδιά, τα παιδιά ζούσαν τη δική τους γιορτή. Τα πιο τυχερά κρατιούνταν πάνω σε παλιές λαστιχένιες σαμπρέλες αυτοκινήτων. Τα υπόλοιπα αυτοσχεδίαζαν με δυο ξεραμένες νεροκολοκύθες για πλευστό μέσο. Καν...

ΧΩΡΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ Η ΒΡΑΔΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ - ΔΥΟ ΚΙΘΑΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΨΥΧΗ - Η ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΙΓΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΤΖΟΚΟΝΤΑΣ & Ο ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ Μια ξεχωριστή μουσική εμπειρία είχαν την ευκαιρία να ζήσουν χθες οι συμπολίτες μας στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, σε μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα μουσουργού Μάνου Χατζηδάκη. Χωρίς τραγουδιστές, χωρίς εντυπωσιασμούς, μόνο με δύο κιθάρες και τη δύναμη της μουσικής, ο Αντώνης Λιοπύρης και ο Στάθης Σκανδαλίδης καθήλωσαν το κοινό ερμηνεύοντας αγαπημένα έργα του μεγάλου συνθέτη με ευαισθησία και υψηλή καλλιτεχνική ποιότητα. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η παρουσία της Μαρίας Μανιώτη στις αφηγήσεις ανάμεσα στα μουσικά μέρη, δίνοντας έναν σχεδόν θεατρικό και βαθιά συναισθηματικό τόνο στη βραδιά. Το κοινό παρακολούθησε με απόλυτη προσήλωση μια συναυλία που περισσότερο έμοιαζε με μυσταγωγία, αποδεικνύοντας πως η μουσική του Χατζηδάκη δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο από αληθινή ερμηνεία για να αγγί...

Εικόνες που θύμιζαν κορύφωση της τουριστικής σεζόν καταγράφηκαν χθες στο λιμάνι της Ρόδου, όπου τρία μεγάλα κρουαζιερόπλοια κατέπλευσαν σχεδόν ταυτόχρονα, μεταφέροντας συνολικά 6.883 επιβάτες. Το βλέμμα όλων στο λιμάνι της Ρόδου τράβηξε χθες το εντυπωσιακό Scarlet Lady, το υπερσύγχρονο κρουαζιερόπλοιο της Virgin Voyages, που πραγματοποίησε την πρώτη του άφιξη στο νησί μεταφέροντας 2.952 επιβάτες. Δίπλα του "έδεσε" το Celebrity Infinity με 2.150 επιβάτες και 947 άτομα πλήρωμα καθώς και το Marella Discovery με 1.781 επιβάτες και 729 άτομα πλήρωμα. Η εικόνα των τριών μεγάλων κρουαζιερόπλοιων δεμένων ταυτόχρονα στο λιμάνι της Ρόδου αποτέλεσε ένα ακόμη ισχυρό δείγμα της δυναμικής που διατηρεί το νησί μας στην ανατολική Μεσόγειο. Το Scarlet Lady, της Virgin Voyages που προσέγγισε τη Ρόδο, επιχειρεί να συνδυάσει luxury cruising με lifestyle αισθητική και έντονη νυχτερινή διασκέδαση, απευθυνόμενο κυρίως σε νεότερες ηλικίες. Το κρουαζιερόπλοιο έχει τα παρακάτω τεχνικά χαρακτηριστι...

Τέσσερα κρουαζιερόπλοια χθες άλλαξαν το τοπίο στο λιμάνι της Ρόδου, μεταφέροντας στο νησί 4.484 τουρίστες. ➡️ Πιο συγκεκριμένα κατέπλευσαν στη Ρόδο: Marella Voyager : με 1862 τουρίστες Crown Iris: με 1300 τουρίστες Celestyal Journey: με 1020 τουρίστες Blue Sapphire: με 302 τουρίστες. Την παράσταση έκλεψαν τα δύο πρώτα κρουαζιερόπλοια, το Marella Voyager για τον όγκο του και το Crown Iris γιατί είναι το πρώτο κρουαζιερόπλοιο που ήρθε σε ελληνικό λιμάνι από το Ισραήλ μετά τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Το Marella Voyager της εταιρείας Marella Cruises (TUI) με χωρητικότητα άνω των 1.900 επιβατών, διαθέτει 10 καταστρώματα με πλούσιες ανέσεις, όπως 27 μπαρ και εστιατόρια, πισίνες, κινηματογράφο, χώρους σπα και νυχτερινής διασκέδασης. Έτος κατασκευής: 1997 (πρώην Mein Schiff Herz, Celebrity Mercury) με πλήρη ανακαίνιση το 2023.

Σαν σήμερα το 1919: Ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και αρχίζει την δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών βρίθουν μαρτυριών για το ειδεχθές έγκλημα, που διαπράχθηκε εναντίον του ελληνικού λαού. Η Γενοκτονία των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε παράλληλα με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή των Αρμενίων και των Ασυρίων. Το 1994, κατόπιν εισήγησης του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τη γενοκτονία και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο». ➡️ Αυτή είναι ημέρα περισυλλογής και ευθύνης, ημέρα που εκπέμπει μηνύματα. Η ίδια νοοτροπία που γέννησε τις σφαγές στον Πόντο και την ευρύτερη Μικρά Ασία ζει ακόμα μέσα σε φράσεις όπως «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» ή στη θεωρία της « Γαλάζιας Πατρίδας ».

Με έντονη συγκίνηση, ιστορικές αναφορές και ουσιαστικό προβληματισμό για το μέλλον του πολιτισμού στη Ρόδο, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 16 Μαΐου 2026 η εναρκτήρια εκδήλωση των επετειακών δράσεων για τα 64 χρόνια από την ίδρυση της Δημοτικής Πινακοθήκης Ρόδου – του σημερινού Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου. Κεντρικός ομιλητής της βραδιάς ήταν ο Δρ. Νίκος Φρόνας, ο οποίος παρουσίασε με γλαφυρότητα, ιστορική τεκμηρίωση αλλά και εμφανή συναισθηματική φόρτιση, τη διαδρομή της Πινακοθήκης από τη γέννησή της έως σήμερα, φωτίζοντας πρόσωπα, στιγμές και αποφάσεις που καθόρισαν την πολιτιστική ταυτότητα της Ρόδου. Η αφήγηση ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν – όπως χαρακτηριστικά ανέφερε – η Ρόδος είχε την τύχη να διαθέτει σε δύο καίριες διοικητικές θέσεις δύο σπουδαίες προσωπικότητες: τον οραματιστή Δήμαρχο και ιατρό Μιχαήλ Πετρίδη και τον διακεκριμένο διανοούμενο και φιλότεχνο Νομάρχη Ανδρέα Ιωάννου. Ο Ανδρέας Ιωάννου, βαθύς γνώστης της νεοελληνικής ζωγραφικής, διέκρ...

Σ το Νιοχώρι χτυπούσε κάποτε η καρδιά της Ρόδου. Η γειτονιά που αγκάλιαζε το λιμάνι, προικισμένη με τη στρατηγική της θέση, άρχισε από νωρίς να αναπτύσσεται πιο γρήγορα από κάθε άλλη συνοικία του νησιού. Στους δρόμους της συγκεντρώθηκαν τα προξενεί α των μεγάλων ευρωπαϊκών Δυνάμεων, τα δημόσια κτίρια, η περίφημη Γαλλική Σχολή, αλλά και τα πρώτα ξενοδοχεία της εποχής. Σιγά – σιγά, το Νιοχώρι έγινε το πιο κοσμοπολίτικο και ζωντανό πρόσωπο της Ρόδου του Μεσοπολέμου. ➡️ Οι περιηγητές που πέρασαν από το νησί εκείνα τα χρόνια περιγράφουν μια κοινωνία μοναδική για την εποχή. Η Ρόδος δεν ήταν απλώς ένα νησί του Αιγαίου. Ήταν ένα πολύχρωμο σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών. Έλληνες, που αποτελούσαν τη μεγάλη πλειοψηφία, ζούσαν δίπλα σε Τούρκους, Εβραίους διωγμένους από την Ισπανία, Αρμένιους πρόσφυγες, αλλά και Γάλλους, Άγγλους, Ιταλούς και λίγους Μαλτέζους. Στα σοκάκια της ακούγονταν διαφορετικές γλώσσες, στις αγορές αναμειγνύονταν αρώματα και συνήθειες από την Ανατολή και τη Δύση, ενώ στο λιμάν...

Υ πάρχουν ημερομηνίες που δεν ανήκουν μόνο στα βιβλία της Ιστορίας. Ανήκουν στη συλλογική μνήμη ενός τόπου. Στιγμές που άλλαξαν τη μοίρα της Ρόδου και άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στις ζωές των ανθρώπων της. Η 16η Μαΐου 1912 είναι μία από αυτές τις ημέρες. Στην ορεινή Ψίνθο, μέσα σε καπνούς, πυροβολισμούς και την αγωνία ενός ολόκληρου νησιού, γράφτηκε το τελευταίο κεφάλαιο της οθωμανικής κυριαρχίας στη Ρόδο. Εκεί όπου συγκρούστηκαν στρατοί, αυτοκρατορίες και ιστορικές εποχές, ξεκινούσε μια νέα περίοδος για τα Δωδεκάνησα. Σαν σήμερα 16 Μαΐου 1912 έγινε η παράδοση της τουρκικής φρουράς στον Ιταλό στρατηγό Giovanni Ameglio στην Ψίνθο, και μπήκε τέλος στη σύντομη αλλά καθοριστική Μάχη της Ρόδου κατά τον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο. Οι ιταλικές δυνάμεις αριθμούσαν περίπου 9.000-10.400 άνδρες, υποστηριζόμενοι από τα πλοία του στόλου του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού. Η καθοριστική αυτή στιγμή της τοπικής ιστορίας εκτυλίχθηκε ως εξής: Μετά την επιτυχημένη απόβαση των ιταλικών στρατευμάτων στην Καλλι...