Ιούλιος 1522. Η ζέστη του καλοκαιριού στη Ρόδο ανακατεύεται με τη μυρωδιά του μπαρουτιού και την αλμύρα του Αιγαίου. Σαν σήμερα, ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής πατάει το πόδι του στο νησί. Τα οθωμανικά στρατεύματα βρίσκονταν εκεί ήδη από τον Ιούνιο, όμως η άφιξη του ίδιου του Σουλτάνου σηματοδοτεί την αρχή του τέλους για μια ολόκληρη εποχή. Τα νούμερα προκαλούν δέος και σφίγγουν την καρδιά: Η Οθωμανική Αυτοκρατορία: Μια ανυπολόγιστη, τρομακτική στρατιωτική μηχανή που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της. Οι Υπερασπιστές: Μόλις 300 Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και περίπου 5.000 γενναίοι μαχητές—Ροδίτες και Κρήτες—αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τα τείχη μέχρι την τελευταία τους πνοή. Παρά τη συντριπτική αριθμητική υπεροχή του Σουλτάνου, οι πρώτες συγκρούσεις εξελίσσονται σε εφιάλτη για τους εισβολείς. Τα απόρθμητα κάστρα της Ρόδου γίνονται μάρτυρες μιας αδιανόητης ανδρείας. Για πέντε ολόκληρους μήνες, η μικρή αυτή γωνιά της Μεσογείου αντιστέκεται. Όμως, ο χρόνος, η εξάντληση, οι βαριές ...
Κάθε καλοκαίρι, μέσα στο ψίθυρο των πεύκων, η περιοχή γύρω από το μοναστήρι του Αγίου Σουλά μεταμορφώνεται. Δεν είναι μόνο μια θρησκευτική εορτή που κορυφώνεται στις 30 Ιουλίου. Είναι ένα ζωντανό κομμάτι της συλλογικής μνήμης της Ρόδου, μια μικρή «πολιτεία» που στήνεται για λίγες ημέρες και γεμίζει με μυρωδιές, φωνές και αναμνήσεις. Οι ρίζες αυτού του πανηγυριού χάνονται, λένε, στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Και η τοπική αφήγηση (που την ακούς με τον έναν ή τον άλλον τρόπο) θέλει τον Άγιο Σίλα να συνοδεύει τον Απόστολο Παύλο όταν πέρασε από το νησί το 54 μ.Χ. και να κάνει το πρώτο θαύμα της περιοχής, να θεραπεύσει έναν ασθενή με το νερό της πηγής που ακόμα αναβλύζει στον χώρο της μονής. Η ιστορία, φυλαγμένη και στα τοπωνύμια και στον ίδιο τον τόπο, δίνει μια αίσθηση συνέχειας: εδώ δεν τιμάς μόνο μια ημερομηνία, αλλά μια διαδρομή δύο χιλιετιών, λίγο-πολύ. Το στοιχείο που σε συγκλονίζει είναι οι καλύβες: μικρές, επιδέξια χτισμένες κατοικίες από καλάμια, κλαδιά και μυρτιές, που στήνο...