Αμέτρητος ο πλούτος της Κυπριακής τοπολαλιάς. Στηρίζεται στην ομορφιά της ελληνικής γλώσσας από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιείται ως επίσημος γραπτός λόγος, αλλά είναι η κοινή ομιλουμένη των περισσοτέρων Ελληνοκυπρίων. Τελείως ενδεικτικά αναφέρω μερικές λέξεις: αβάζος= φωνακλάς αβανεύκω=συκοφαντώ αβκαλιά= αυλάκι, χαντάκι αβούρητη= άτρεχτη, μη περπατημένη, φρόνιμη αγγονούδκια=εγγονάκια αέρκια=αδέρφια αερούϊν=αεράκι αζουλόκαττα=ζηλιαρόγατα αθασούθκια=μικρά αμύγδαλα αθκειάζω=ευκαιρώ αιγιούα=κατσικάκι αϊλλίκκιν=μηνιάτικο άκλωστος=αμετάπειστος ακουήτης=ξακουστός αλαβροκούκκουφος=φαλάκρας αλλαωή=αλλαξιά αλοάρκαστα=αμέτρητα αμαλάη=ανέγγιχτη, παρθενική αμαλός=αδύναμος αμίστα=φιλία αμμάγκου=τουλάχιστον αμμαθκιά=ματιά, βλέμμα αμουρούζα=ερωμένη αμπούστα=θήκη μολυβιών, κασετίνα αναγιώννω=ανατρέφω, μεγαλώνω αναδκιάζω=αγναντεύω αππάϊν=μερίδιο άρατος=άπρακτος αρκάδες=δανειστές, προστάτες αρμάζουμαι=παντρεύομαι βαβά=σκυλί βαβίζω=...
Η Επικαιρότητα Αλλιώς