Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βρεφονηπιακός Σταθμός Κοσκινού: Η αλήθεια των Αριθμών & των Υπογραφών

Είναι αλήθεια πως πίσω από κάθε κορδέλα εγκαινίων κρύβεται μια μεγάλη διαδρομή, που συχνά «θολώνει» μέσα στην πολιτική αντιπαράθεση. Η περίπτωση του νέου Βρεφονηπιακού Σταθμού στα Κοσκινού είναι το τέλειο παράδειγμα για το πώς η συνεργασία και η συνέχεια των θεσμών παράγουν αποτέλεσμα για τον πολίτη.


Πέρα από τις φωτογραφίες, υπάρχει η αλήθεια των έργων

Όταν ο πολίτης βλέπει το έργο στην καθημερινότητά του (έναν δρόμο, ένα σχολείο, μια ψηφιακή υπηρεσία), το αφηρημένο «ΕΣΠΑ» αποκτά πρόσωπο και η αλήθεια γίνεται αυταπόδεικτη.


Χθες στα Κοσκινού, το χαμόγελο των παιδιών και η ανακούφιση των γονιών ήταν η πραγματική είδηση. Ένας σύγχρονος Βρεφονηπιακός Σταθμός άνοιξε τις πόρτες του, καλύπτοντας μια ουσιαστική ανάγκη της κοινωνίας μας.


Όμως, επειδή στα παραπολιτικά σχόλια είδαμε πάλι την «παράσταση» της πατρότητας του έργου, ας μιλήσουμε με γεγονότα και όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.


📍 Η Αλήθεια των Αριθμών & των Υπογραφών: Το έργο αυτό δεν φύτρωσε ξαφνικά. Σχεδιάστηκε και εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ 2014-2020 από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου τον Σεπτέμβριο του 2018. Είναι η απόδειξη πως οι ευρωπαϊκοί πόροι, όταν αξιοποιούνται σωστά από τη δημόσια διοίκηση, αλλάζουν την καθημερινότητά μας.


🤝 Η Συνέχεια του Κράτους: Κανένα έργο δεν ανήκει σε έναν Δήμαρχο ή έναν Περιφερειάρχη. Ανήκει στους πολίτες που το πληρώνουν και το έχουν ανάγκη. Η προσπάθεια «καρπώσεως» της επιτυχίας από την εκάστοτε δημοτική αρχή, παραβλέποντας τη χρηματοδότηση και τον σχεδιασμό που προηγήθηκε, είναι μια παλαιοκομματική πρακτική που πλέον δεν πείθει.


Τι σημαίνει ΕΣΠΑ για τη Ρόδο: Σημαίνει υποδομές που μένουν. Σημαίνει ότι τα χρήματα της Ευρώπης πιάνουν τόπο εκεί που υπάρχει πραγματική ανάγκη: στην οικογένεια, στην παιδεία, στην κοινωνική πρόνοια.


Το συμπέρασμα; Τα εγκαίνια τελείωσαν, οι κάμερες έφυγαν, αλλά ο σταθμός στα Κοσκινού μένει. Ας μάθουμε να τιμάμε τη συνεργασία των θεσμών και να αναγνωρίζουμε τη συμβολή όλων, χωρίς «ερμηνείες» και πολιτικούς εγωισμούς.

Συγχαρητήρια σε όσους εργάστηκαν από το 2018 μέχρι σήμερα για να γίνει το όραμα πράξη.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...