Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ι. Καποδίστριας: Πραγματικά Διεθνής Ηγέτης

Μια μέρα σαν κι αυτή, το 1828…

Στον Μητροπολιτικό Ναό της Αίγινας, ο Ιωάννης Καποδίστριας ορκίζεται πρώτος Κυβερνήτης του Ελεύθερου Ελληνικού Κράτους. Μια στιγμή-ορόσημο για την Ελλάδα.


👉 Τον ξέρουμε ως σπουδαία πολιτική μορφή της Ρωσίας.

👉 Τον τιμούμε ως θεμελιωτή του νεότερου ελληνικού κράτους.


❗ Όμως, λίγοι γνωρίζουν ότι ο Καποδίστριας υπήρξε καθοριστικός και για τη γέννηση ενός ακόμη κράτους: της Ελβετίας.


Το 1813 διορίζεται εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία και από τη θέση αυτή συμβάλλει αποφασιστικά:

✔️ στην ενότητα

✔️ στην ανεξαρτησία

✔️ και στη νέα ομοσπονδιακή της δομή


Ήταν μάλιστα από τους βασικούς εμπνευστές του διαχωρισμού της σε 19 αυτόνομα κρατίδια, βάζοντας τα θεμέλια της Ελβετίας όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.


Η αναγνώριση δεν άργησε να έρθει:

➡️ Το 1817 του απονέμεται ελβετική υπηκοότητα

➡️ και χρόνια αργότερα, η χώρα τον τιμά με προτομή στη Λωζάνη, σε επίσημη τελετή.



📌 Ιωάννης Καποδίστριας: Ένας Έλληνας που άφησε το αποτύπωμά του όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην καρδιά της Ευρώπης. Ένας πραγματικά διεθνής ηγέτης, πολύ μπροστά από την εποχή του.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Ο Νίκος Κυπουργός διηύθυνε πέντε παιδικές χορωδίες στη Ρόδο

Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στα παιδιά, στη μουσική και στη χαρά της δημιουργίας δόθηκε χθες στο Θέατρο της Μεσαιωνικής Τάφρου στα πλαίσια του 8ου Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Πολυφωνίας. Μετά την επιτυχή διοργάνωση της συνάντησης των παιδικών χορωδιών της Ρόδου με τη Χορωδία Κοριτσιών Edvard Grieg από τη Νορβηγία, το Φεστιβάλ, θέλοντας να συμβάλλει στη συνεχή εξέλιξη και ενδυνάμωση του έργου των παιδικών χορωδιών της Ρόδου και των παιδαγωγών τους, αφιέρωσε σημαντική θέση στα παιδιά με τη δημιουργία της «Ημέρας Παιδιού». Φέτος το Φεστιβάλ φιλοξένησε τον μεγάλο δάσκαλο, εκπαιδευτικό και μουσικό Νίκο Κυπουργό, δίνοντας μια μοναδική ευκαιρία για τα μέλη των παιδικών χορωδιών, και του μουσικού σχολείου της Ρόδου να εκφραστούν, να μάθουν και να δημιουργήσουν μέσα από τη μουσική και τη δημιουργικότητα του φημισμένου συνθέτη. Η ΣΟΥΖΑΝΑ ΚΑΡΔΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΥΠΟΥΡΓΟ Μιλώντας στη συναυλία "Ημέρα του Παιδιού" η πρόεδρος του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, ηθοποιός - σκηνοθέτης, Σου...

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...