Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιώργος Χατζημάρκος: Το πρόσωπο της Χρονιάς

Ρωτήθηκα από τη δημοσιογράφο Νατάσα Παμπρή για την εφημερίδα "δημοκρατική", "Ποιόν θεωρώ Πρόσωπο της Χρονιάς που Χάραξε το 2025". Η δημοσιευθείσα απάντησή μου, έχει ως εξής:


Το Πρόσωπο που Χάραξε το 2025: Η επιλογή μου, είναι μια Επιλογή που Δεν Χρειάζεται Δεύτερη Σκέψη. Η απάντηση είναι ευθεία και τεκμηριωμένη από την ίδια τη δουλειά που έχει γίνει: Πρόσωπο του 2025 είναι ο πρόεδρος της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος και Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος.

Το Νότιο Αιγαίο είναι ευλογημένο που έχει στο «τιμόνι» του μια προσωπικότητα με το δικό του βάθος και τη δική του οραματική τόλμη. Το σύνθημά του, «Κάθε Μέρα Νησί + Έργο», δεν έμεινε στα λόγια— έγινε πράξη, μετρήσιμη και αισθητή, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία.


Η Ψυχή, η Υποδομή και η Καθημερινότητα
Ο απολογισμός του τελευταίου έτους δεν είναι απλώς μια λίστα έργων, αλλά μια αλλαγή παραδείγματος στην ίδια τη ζωή των νησιών.

Κοινωνική Ευαισθησία: Η εξασφάλιση της χρηματοδότησης των Κοινωνικών Δομών για τα ΑμεΑ στη Ρόδο για ολόκληρο το 2026, δεν είναι απλώς μια διοικητική κίνηση, είναι πράξη ανθρωπιάς και πολιτισμού. Παράλληλα, η υγεία αναδεικνύεται σε αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα, με το Ακτινοθεραπευτικό Κέντρο Ρόδου να πλησιάζει ολοένα και περισσότερο στην υλοποίησή του.

Θωράκιση και Ανάπτυξη: Τα δύσκολα και σύνθετα έργα έγιναν σε χρόνο-ρεκόρ. Η παράδοση της γέφυρας στο Φαληράκι και το κολοσσιαίο έργο αντιπλημμυρικής θωράκισης σε δεκάδες χιλιόμετρα και 24 ποτάμια της Ρόδου, εξασφαλίζουν την ασφάλεια των πολιτών και των περιουσιών τους.

Πολιτισμός και Όραμα: Η αναγέννηση του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου, όπου τα συνεργεία εργάζονται ακόμη και Κυριακές και αργίες, σηματοδοτεί τη θέληση για να ξαναζωντανέψει ένας εμβληματικός χώρος που αποτελεί την ψυχή του νησιού.

Δίκαιη Κατανομή: Με 65 νέα έργα να εκτελούνται στα 28 μικρά νησιά της Περιφέρειας, αποδεικνύεται περίτρανα ότι η ανάπτυξη δεν είναι προνόμιο των μεγάλων κέντρων, αλλά δικαίωμα κάθε γωνιάς του Αιγαίου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...