Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κλειστό το Αεροδρόμιο Ρόδου Χωρίς Αιτία

Ανάστατη είναι η Ρόδος μπροστά σε έναν παραλογισμό που δεν έχει καμία λογική, καμία δικαιολογία και –μέχρι σήμερα– καμία επίσημη εξήγηση.


Από τον περασμένο Νοέμβριο, το διεθνές αεροδρόμιο Ρόδου «Διαγόρας» κλείνει κάθε Τετάρτη για 24 ώρες, υποτίθεται για την εκτέλεση έργων. Έργων, όμως, που δεν ξεκίνησαν και έγιναν ποτέ.


Σύμφωνα με το NOTAM A3979/25 της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, από τις 25 Νοεμβρίου 2025 ο διάδρομος προσγείωσης και απογείωσης λειτουργεί μόνο στα 1.900 μέτρα από τα συνολικά 3.300, λόγω εργασιών που είχε ανακοινωθεί ότι θα εκτελέσει η διαχειρίστρια εταιρεία.

Τα έργα είχαν εγκριθεί από την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας, αφορούσαν θέματα ασφάλειας και συμμόρφωσης με ευρωπαϊκές προδιαγραφές και –υποτίθεται– θα είχαν ολοκληρωθεί πριν την έναρξη της θερινής περιόδου 2026.


Η πραγματικότητα όμως είναι αποκαλυπτική:

Κανένα εργοτάξιο

Καμία τεχνική δραστηριότητα

Κανένα έργο σε εξέλιξη

Κι όμως, το αεροδρόμιο εξακολουθεί να κλείνει μία μέρα την εβδομάδα, οδηγώντας ουσιαστικά τη Ρόδο σε συγκοινωνιακό αποκλεισμό κάθε επτά ημέρες.


Οι συνέπειες είναι βαριές και μετρήσιμες:

– Ακυρώσεις πτήσεων από τον Νοέμβριο μέχρι σήμερα

– Αεροσκάφη που προσεγγίζουν το νησί και επιστρέφουν χωρίς να προσγειωθούν

– Εκρηκτική αύξηση της ζήτησης τις υπόλοιπες ημέρες

– Εκτόξευση των τιμών των αεροπορικών εισιτηρίων

Και όλα αυτά σε ένα νησί που, ιδιαίτερα τον χειμώνα, εξαρτάται απολύτως από τις αερομεταφορές για την κοινωνική και οικονομική του συνοχή.


Η Ρόδος δεν είναι ένα τυχαίο νησί.

Είναι η ναυαρχίδα του ελληνικού τουρισμού.

Και παρ’ όλα αυτά, υφίσταται περιορισμούς χωρίς έργα, χωρίς χρονοδιάγραμμα και χωρίς απαντήσεις.


Τα ερωτήματα που εύλογα θέτει η ροδιακή κοινωνία είναι αμείλικτα:

Ποιος αποφάσισε να κλείσει το αεροδρόμιο χωρίς να εκτελούνται έργα;

Γιατί, αφού τα έργα δεν ξεκίνησαν ποτέ, δεν αναβλήθηκε η εβδομαδιαία απαγόρευση λειτουργίας;

Ποιος έχει το δικαίωμα να ταλαιπωρεί, να ζημιώνει και να απομονώνει έναν ολόκληρο λαό;

Μέχρι σήμερα, ούτε μία επίσημη ανακοίνωση,

ούτε μία καθαρή εξήγηση,

ούτε μία ανάληψη ευθύνης.


Και εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα:

Μήπως ήρθε η ώρα, πέρα από δηλώσεις διαμαρτυρίας και δελτία Τύπου, το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου, ο Εμπορικός Σύλλογος Ρόδου και ο Δικηγορικός Σύλλογος να κινηθούν νομικά και να αναζητηθούν συγκεκριμένες ευθύνες;

Μήπως πρέπει να παρέμβει ο Εισαγγελέας;

Γιατί αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλώς κακή διαχείριση.

Είναι προσβολή σε ένα νησί, στους κατοίκους του και στην οικονομία του.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...

Ρήγας Φεραίος: "Αρκετό σπόρο έσπειρα..."

Σαν σήμερα το 1797 συλλαμβάνεται στην Τεργέστη ο εθνεγέρτης Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος) . Με την ευκαιρία αυτής της επετείου ανασύρω από το προσωπικό μου αρχείο απομαγνητοφωνημένο κείμενο από την εκπομπή "ΕΝ ΛΕΥΚΩ" που προβλήθηκε 12 Μαρτίου 1999 από το Κανάλι "4" της Ρόδου. "Ένας μήνας πέρασε από την παράδοση του Οτσαλάν στους διώκτες του και το μυαλό δε λέει να ξεκολλήσει από τα γεγονότα. Οι ολέθριοι χειρισμοί και ο άθλιος ρόλος που διεδραμάτισαν κάποιοι, με αποτέλεσμα να πέσει στα χέρια του «σφαγέα της Κύπρου» ο ηγέτης του Κουρδικού λαού, φέρνουν στη μνήμη την περίπτωση του Εθνομάρτυρα Ρήγα Βελεστινλή. Είναι εκπληκτικές οι ομοιότητες μέσα σε απόσταση 200 ετών. Ο Ρήγας Φερραίος άρχισε την πάλη του διαφωτισμού από τη Βιέννη και αυτό δεν ήταν τυχαίο. Παρ ότι η Αυστρία είχε στενούς δεσμούς με την Τουρκία, υπήρχαν εκεί πολλές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της εθνικοαπελευθερωτικής δράσης των Ρωμιών. Οι ελληνικές εμπορικές παροικίες έσφυζαν από οικονομική δραστηρι...