Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μιλτιάδης Λογοθέτης: Αποχαιρετισμός σε έναν Πνευματικό Γίγαντα

Σήμερα, η ατμόσφαιρα στα Δωδεκάνησα είναι βαριά. Η Ρόδος και η αγαπημένη του Νίσυρος αποχαιρέτησαν έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε απλώς ένας επιστήμονας, αλλά ένας αληθινός σκαπανέας του πνεύματος και της τοπικής μας αυτογνωσίας. Ο Μιλτιάδης Λογοθέτης, ο επίτιμος διδάκτορας, ο ερευνητής και ο συγγραφέας, έφυγε από κοντά μας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό δυσαναπλήρωτο, αλλά και μια πνευματική περιουσία που θα φωτίζει τις επόμενες γενιές.

Στην εξόδιο ακολουθία, ον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, οι λόγοι που ακούστηκαν δεν ήταν απλώς εθιμοτυπικοί· ήταν η αναγνώριση μιας ολόκληρης ζωής αφιερωμένης στην προσφορά. Ο Μητροπολίτης Ρόδου κ.κ. Κύριλλος εύστοχα σημείωσε πως ο εκλιπών «εμεγάλυνε το έθνος μας».
Ο Μιχάλης Σκουμιός, Καθηγητής, Αντιπρόεδρος ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Αιγαίου, αποχαιρέτησε με συγκίνηση τον Επίτιμο Διδάκτορά του Μιλτιάδη Λογοθέτη, τονίζοντας ότι αφήνει παρακαταθήκη διότι το επιστημονικό του έργο ήταν στενά συνυφασμένο με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Ρόδου και της Δωδεκανήσου γενικότερα.
Ο Ευαγόρας Νικολάου, από την Εταιρία Μεσογειακών Μελετών τόνισε ότι η τελευταία επιθυμία του Μιλτιάδη Λογοθέτη ήταν να ιδρυθεί στη Νίσυρο, που ήταν η γενέθλια γη του, μια Βιβλιοθήκη με συγγράμματα και έργα που να καθοδηγούν και να εμπνέουν τους νέους μελετητές.
Στον επικήδειό του ο Δήμαρχος Νισύρου Χριστοφής Κορωναίος τόνισε ότι ο εκλιπών υπήρξε εμβληματική μορφή των γραμμάτων και της επιστήμης του τόπου μας – ένας ακάματος ερευνητής, πανεπιστημιακός δάσκαλος και συγγραφέας που αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάδειξη της ιστορίας και της ταυτότητας των νησιών μας. Ήταν ένας άνθρωπος με σπάνιο ήθος και αληθινό πάθος για τη γνώση και τον τόπο του", είπε συμπληρώνοντας ότι
"Το πολυσχιδές επιστημονικό και συγγραφικό έργο του επικεντρώθηκε στις οικονομικές αναλύσεις και στην ιστορική τεκμηρίωση της Δωδεκανήσου, με ιδιαίτερη έμφαση στην αγαπημένη του Νίσυρο. Το μνημειώδες τρίτομο έργο του «Ο Δωδεκανησιακός Τύπος (1848-2008)», που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών, αποτελεί ανεκτίμητη παρακαταθήκη για την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Παράλληλα, μέσα από μελέτες όπως «Η Ομήρειος Κοινοτική Σχολή Μανδρακίου Νισύρου στα χρόνια της δουλείας (1909-1945)», ανέδειξε με τεκμηριωμένο τρόπο πολύτιμες πτυχές της τοπικής μας ιστορίας"
Η Νίσυρος και όλη η Δωδεκάνησος είναι ευγνώμονες για τη σπουδαία αυτή προσφορά, κατέληξε ο Δήμαρχος Νισύρου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι "ο Μιλτιάδης Λογοθέτης τίμησε τον τόπο μας και ενέπνευσε όλους εμάς που αγαπάμε την ιστορία και τον πολιτισμό του.
Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή και ανεξίτηλη μέσα από το έργο του. Τα βιβλία και οι μελέτες που μας κληροδότησε θα συνεχίσουν να καθοδηγούν και να εμπνέουν τις νεότερες γενιές".
Ο Νίκος Κωνσταντινίδης, ως εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Παροικαικών Σωματείων Ρόδου και της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου, χαρακτήρισε τον Μιλτιάδη Λογοθέτη "κινητή βιβλιοθήκη", θεματοφύλακα της ταυτότητάς μας και οραματιστή, που πρώτος ανέλυσε επιστημονικά τη σημασία του τουρισμού για την ανάπτυξη των νησιών μας.
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Για μένα, ο Μιλτιάδης Λογοθέτης ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα δημόσιο πρόσωπο. Η σχέση μας ξεκινά πίσω στο 1972. Μαθητευόμενος δημοσιογράφος τότε, τον επισκεπτόμουν καθημερινά επί χρόνια στο Εμπορικό Επιμελητήριο. Ήταν εκεί, στον χώρο όπου χάραζε μια νέα πορεία αναπτυξιακής προοπτικής για τον τόπο —μια πορεία που συνέχισε αργότερα και στην Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου.
Θυμάμαι με συγκίνηση τις αμέτρητες κουβέντες μας. Χαιρόμουν να τον ακούω και να διδάσκομαι από τις αστείρευτες γνώσεις του. Ακόμη και όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, η επικοινωνία μας παρέμεινε ζωντανή, έστω και σποραδική. Η τελευταία μας φορά ήταν τον περασμένο Οκτώβριο· μια συνομιλία που τώρα κρατώ ως πολύτιμο φυλαχτό.
Καλό ταξίδι στο φως, αγαπημένε μας δάσκαλε. Η Δωδεκάνησος σου οφείλει ένα μεγάλο «ευχαριστώ».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...