Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κίμωλος, οι πιο ξεχωριστές παραλίες

Αν πάτε στην Κίμωλο τιμήστε όλες τις παραλίες του νησιού γιατί είναι μοναδικές. Πολυσύχναστες ή ήσυχες, με άμμο, με βότσαλο ή με βράχια, με ρηχά ή βαθιά νερά, σίγουρα όμως όλες σε απίθανες αποχρώσεις του μπλε.

Ρέμα: Κοντά στο Χωριό, μια φυσική πισίνα με εξαιρετικό σκηνικό τα βράχια, τα Ρεματόνησα και τα σύρματα (σπηλιές, λαξεμένες στο μαλακό βράχο όπου σύρουν τις βάρκες το χειμώνα). Απάνεμη, δίπλα στον ψαράδικο οικισμό Γούπα, ιδανική για όλες τις ηλικίες. 

Καράς: Στη συνέχεια της Γούπας, για βουτιές αξέχαστες.
Κλήμα: Αν και την ‘‘πιάνουν’’ οι βοριάδες, θα την αγαπήσετε. Με μεγάλο βότσαλο και άμμο και αρκετή σκιά στις αρμύρες της.

Πράσα (φωτογραφία): Εκπληκτική, λευκή, χοντρή, άμμος( μέσα, έξω) και γαλάζια νερά. Στην είσοδο του οικισμού λειτουργούν ιαματικά λουτρά.

Μοναστήρια: Την πιάνει ο βοριάς αλλά μπορείτε να πάτε με τα πόδια στη διπλανή απάνεμη παραλία το Σούφι.
Από το Χωριό και με κατεύθυνση Νότια και Δυτικά:

Αλυκή:(βότσαλο, άμμος), Μπονάτσα: (άμμος), 
Καλαμίτσι (διπλή παραλία με άμμο και βότσαλο).
Δέκας, Ελληνικά, Μαυροσπήλια. Διαδρομή και σε χωματόδρομο: Τα Ασπράγκρεμνα προσφέρονται για καλλιτεχνική φωτογράφηση. Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε την αρχαία πόλη και τους τάφους. Τα Μαυροσπήλια θα σας μείνουν αξέχαστα.

Σπηλιά της Γερακιάς: Δεν πρόκειται για παραλία, αλλά για μια εξωτική σπηλιά στον κάβο της Γερακιάς. Θα βουτήξετε από το σκάφος σε υπέροχα τυρκουάζ νερά και μπορείτε να «εξερευνήσετε», περπατώντας στο ρηχό νερό, τη σπηλιά.

Αγιόκλημα (με θερμή πηγή που αναβλύζει στην ακροθαλασσιά), Θέρμα, Μερσινιά, Ζεφοκάλαμο και σχεδόν κάθε κολπίσκος που θα συναντήσετε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...