Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σαμάνθα Φοξ: Πιστεύω στην αγάπη...

H Σαμάνθα Φοξ, είναι το απόλυτο sex symbol της δεκαετίας του ’80.

Για όσους δεν την ξέρουν είναι μια γυναίκα διάσημη, με καριέρα μοντέλου, τραγουδίστριας και ηθοποιού, με πρωταγωνιστικό ρόλο στις φαντασιώσεις των αντρών.

Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1966 στο Λονδίνο. Στα 14 της σχημάτισε με την παρέα της μουσικό γκρουπ κι ένα χρόνο μετά θαύμαζε τον πρώτο της δίσκο, στα ράφια των δισκοπωλείων.

Το 1983 έβαλε τη μαμά της να την φωτογραφίσει ημίγυμνη στην κρεβατοκάμαρά της κι έστειλε τις φωτογραφίες σε έναν διαγωνισμό για ανερχόμενα μοντέλα. Σε ηλικία μόλις 16 χρονών ποζάρει γυμνόστηθη για την περίφημη σελίδα 3 της αγγλικής εφημερίδας Sun. Αυτή η δημοσίευση έμελλε να αλλάξει όλη της τη ζωή. Το φυσικό στήθος της, διαστάσεων 80 D, ήταν ο καλύτερος τρόπος μάρκετινγκ σε έναν κόσμο γεμάτο από αδύνατα κοριτσάκια με βάτες και κολάν.

Το 2003 η Σαμάνθα παραδέχτηκε επίσημα, μια φήμη που την ακολουθούσε από το 1999, ότι είναι λεσβία.

Δέκα από τα τραγούδια της έφτασαν στο νούμερο ένα των μουσικών charts σε Αμερική και Μ. Βρετανία και την εποχή εκείνη τα βιντεοκλίπ που τη δείχνουν ημίγυμνη έπεφταν σαν τη βροχή στο μουσικό κανάλι MTV. Το 1995 προσπάθησε να εκπροσωπήσει τη Μ. Βρετανία στο διαγωνισμό της Eurovision, χωρίς επιτυχία.

Στη Ρόδο τη γνώρισα στο Καζίνο της Ρόδου, τον Αύγουστο του 2009, με τη φίλη και ατζέντισσά της Μίρα Στράτον.

Σε δηλώσεις της μου είχε πει μεταξύ των άλλων:
«Πιστεύω στην αγάπη. Και νομίζω πως αυτό που θέλει ο Θεός είναι να είμαστε ευτυχισμένοι και να αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Μου πήρε, είναι η αλήθεια, λίγο χρόνο να το καταλάβω αυτό».

ΕΔΩ,
βίντεο από την εμφάνισή της στη Ρόδο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...