Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χατζηευθυμίου: «Ο αγώνας για την Περιφέρεια δεν τελείωσε»


«Νέα Ρόδος», είναι το όνομα της παράταξης του Χατζή Χατζηευθυμίου, με την οποία ο σημερινός δήμαρχος θα διεκδικήσει τον ενιαίο πλέον Δήμο της Ρόδου.

«Νέα Ρόδος σημαίνει νησί της ανάπτυξης, με έργα και νέες υποδομές, πρότυπο περιβαλλοντικής ευαισθησία, δήμο αξιοπιστίας που θα είναι πρωταγωνιστής. Δε σημαίνει δήμαρχος κυβερνήτης και δεν μας εκφράζει το συγκεντρωτικό μοντέλο εξουσίας που αποξενώνει τον πολίτη», τόνισε ο κ. Χατζηευθυμίου.

« Όσοι είναι διψασμένοι για εξουσία, ας αναζητήσουν αλλού τη βρύση που θα τους ξεδιψάσει», δήλωσε ο Δήμαρχος.

Ο Χατζής Χατζηευθυμίου, τόνισε ακόμα πως «Ο αγώνας να γίνει η Ρόδος η έδρα της περιφέρειας νοτίου Αιγαίου δεν τελείωσε» και πως «η ιδέα για πανεπιστήμιο στη Ρόδο, δεν είναι ουτοπία».

Αναφερόμενος στον απολογισμό του έργου του ο Χατζής Χατζηευθυμίου ζήτησε συγνώμη για συμπεριφορές που πλήγωσαν, για τα λάθη αλλά και τις παραλείψεις. «Η παράταξη πρώτα η Ρόδος, ανέτρεψε το τοπικό πολιτικό σκηνικό, ολοκληρώνοντας έναν κύκλο», είπε χαρακτηριστικά.

Τέλος, απηύθυνε ανοιχτή πρόσκληση σε όλους του Ροδίτες, υπογραμμίζοντας πως δεν είναι φυτευτός κανενός κομματικού συστήματος. « Δε είμαι επικεφαλής αγέλης ανθρώπων που άγονται και φέρονται. Συμμετέχω σε αυτήν την αδέσμευτη και ακηδεμόνευτη προσπάθεια και δεν με απασχολεί η κομματική ταυτότητα», διευκρίνησε.

Στις επόμενες ημέρες ο κ. Χατζηευθυμίου θα παρουσιάσει την ιδρυτική διακήρυξη της παράταξής του, με πρόγραμμα που θα διαμορφωθεί από τους ίδιους τους πολίτες, όπως χαρακτηριστικά είπε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...