Σαν σήμερα, το 1969, ένας διαφιλονικούμενος ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στο Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα προκαλεί τον πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών, που κόστισε τη ζωή σε 1000 άτομα. Διήρκεσε 100 ώρες, από τις 14 Ιουλίου έως τις 18 Ιουλίου.
Το Ελ Σαλβαδόρ και η Ονδούρα ήταν δύο τυπικές μπανανίες εκείνη την περίοδο, τις οποίες κυβερνούσαν στρατιωτικές δικτατορίες. Βρίσκονταν υπό την άμεση επιρροή της Ουάσιγκτον, που προωθούσε ένα κοινό οικονομικό χώρο στην περιοχή ως αντίβαρο στην αυξανόμενη γοητεία της κομμουνιστικής Κούβας.
Το Ελ Σαλβαδόρ, με έκταση περίπου όση η Πελοπόννησος, ήταν αρκετά πυκνοκατοικημένο με 3.000.000 κατοίκους, ενώ η Ονδούρα, με έκταση λίγο μικρότερη από της Ελλάδας, είχε μόλις 2.333.000 κατοίκους.
Και οι δύο χώρες ήταν παλιές αποικίες της Ισπανίας, οι κάτοικοί τους μιλούσαν ισπανικά και ασπάζονταν στη συντριπτική τους πλειονότητα των ρωμαιοκαθολικισμό. Είχαν δύο ακόμη ομοιότητες: μαστίζονταν από τη φτώχεια και τις αβυσσαλέες κοινωνικές ανισότητες.
Τα αίτια
Λόγω του υπερπληθυσμού, από τις αρχές του 20ου αιώνα, αρκετοί Σαλβαδοριανοί αναζητούσαν την τύχη τους στη γειτονική Ονδούρα. Με το πέρασμα του χρόνου οι μετανάστες κατάφεραν να ανελιχθούν κοινωνικοοικονομικά. Τη δεκαετία του 60, περίπου 350.000 Σαλβαδοριανοί, 15% του πληθυσμού, ζούσαν στην Ονδούρα, κατέχοντας μεγάλες εκτάσεις γης.
Η οικονομική κατάσταση των «μεταναστών» ήταν για τους ιθαγενείς προκλητική, ανυπόφορη αν συνυπολογιστεί πως οι περισσότερες γεωργικές εκτάσεις βρισκόντουσαν στα χέρια λίγων πλούσιων Ονδουριανών οικογενειών αλλά και της αμερικανικής εταιρείας United Fruit, που παράγει τις γνωστές μπανάνες «Τσικίτα».
Η πίεση του λαού προς τον δικτάτορα της Ονδούρας Οσβάλντο Λόπες Αρεγιάνο για αλλαγή της οικονομικής δομής ήταν έντονη. Υπό το φόβο κοινωνικών αναταραχών, ο Αρεγιάνο αποφασίζει αναδασμό. Οι μεγαλογαιοκτήμονες και η «Τσικίτα» είναι τόσο ισχυροί που ο Αρεγιάνο δεν θα τολμούσε να θίξει τα συμφέροντα τους. Οι μετανάστες Σαλβαδοριανοί γαιοκτήμονες, όμως, ήταν εύκολος στόχος δεδομένου ότι ήταν ανεπιθύμητοι από την πλειοψηφία της κοινωνίας της Ονδούρας. Ο δικτάτορας δημεύει την περιουσία τους και τη μοιράζει στους ντόπιους ακτήμονες.
Έντεκα χρόνια αργότερα, στις 30 Ιουλίου του 1980, οι δύο χώρες θα υπογράψουν συνθήκη ειρήνης. Ο «Πόλεμος του Ποδοσφαίρου» δεν έλαβε μεγάλη δημοσιότητα, καθώς η προσοχή του κόσμου ήταν επικεντρωμένη στην ηράκλεια προσπάθεια του πληρώματος του διαστημοπλοίου «Απόλλων 11» να πατήσει για πρώτη φορά το πόδι του στη Σελήνη.Ποιός να δώσει σημασία σε ένα πόλεμο που όπως μετέδιδαν τα ΜΜΕ ξεκίνησε από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα;
Πηγη: Σαν σήμερα & Ελευθεροτυπία
Σχόλια