Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το πιο επικίνδυνο μονοπάτι του κόσμου

Στην Ισπανία υπάρχει ένα από τα πιο επικίνδυνα περάσματα-μονοπάτια με το όνομα El Camino del Rey.
Το μονοπάτι αυτό οδηγεί από την Αλόρα στη Μάλαγα.
Πως δημιουργήθηκε; Το 1901  οι εργαζόμενοι στους υδροηλεκτρικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας Chorro Falls και Gaitanejo Falls, χρειάζονταν μια διάβαση πεζών για να διασχίζουν τους μεταξύ τους καταρράκτες, αλλά και να προβλεφθεί η μεταφορά των υλικών, καθώς και για την επιθεώρηση και τη συντήρηση του καναλιού.
Για την κατασκευή του διαδρόμου χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια και ολοκληρώθηκε το 1905.

Το 1921 ο βασιλιάς Alfonso XIII, διέσχισε τον διάδρομο (μονοπάτι του βασιλιά) για τα εγκαίνια του φράγματος Conde del Guadalhorce.
 Το μονοπάτι είναι ένα μέτρο (3 πόδια και 3 ίντσες) σε πλάτος και ξεπερνάει τα 100 μέτρα (350 πόδια) ύψος πάνω από το ποτάμι. Σήμερα είναι σε κακή κατάσταση και υπάρχουν πολλά σημεία όπου μέρος ή το σύνολο της διαδρομής έχει καταρρεύσει. Το αποτέλεσμα είναι μεγάλα κενά αέρος που γεφυρώνονται μόνο με στενές δοκούς ή άλλα εξαρτήματα στήριξης. 

Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους εκεί τα τελευταία χρόνια. Μετά από τέσσερα άτομα που σκοτώθηκαν σε δύο ατυχήματα το 1999 και το 2000, η τοπική κυβέρνηση έκλεισε την εισόδο του μονοπατιού. Ωστόσο, άνθρωποι συνεχίζουν να ακολουθούν αυτήν τη διαδρομή πάνω από τον ποταμό.

Όμως, η θέα που προσφέρει είναι ανεπανάληπτη.
ΕΔΩ, φωτογραφίες κι εδώ video από το “Μονοπάτι του Βασιλιά”,

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...