Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το πιο ακριβό τσάϊ στον κόσμο

Kαλλιεργητής τσαγιού στην επαρχία Σιχουάν της νότιας Κίνας λανσάρει στην αγορά το ακριβότερο τσάι στον κόσμο. Η τιμή του υπολογίζεται στα 200 δολάρια το ένα φλιτζάνι!

Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο τσάι, που έχει αναπτυχθεί αποκλειστικά με κοπριά από αρκούδες πάντα. Ο 40χρονος επιχειρηματίας προμηθεύεται τόνους κοπριάς από τα γειτονικά καταφύγια προστασίας των αγαπημένων αρκούδων της Κίνας, που καταναλώνουν μόνο φύλλα μπαμπού, που ιδιαίτερα πλούσια σε θρεπτικές ουσίες, οι οποίες περνούν σε ποσοστό μέχρι και 70% στα περιττώματά τους.

Ο επιχειρηματίας μιλώντας στην τηλεόραση παραδέχτηκε ότι η τιμή του τσαγιού είναι εξαιρετικά αλμυρή, υποστηρίζοντας πως τα πρώτα έσοδα από την πώληση της σοδειάς θα διατεθούν σε ένα ταμείο για την προστασία του περιβάλλοντος.

Στην ίδια περιοχή κυκλοφορούν κι άλλοι τύποι πανάκριβου τσαγιού, όπως το Keemun and Yunnan Gold, που είναι ένα από τα τρία πιο διάσημα μαύρα τσάγια στην Κίνα. Η συγκομιδή του γίνεται την άνοιξη και θεωρείται ξεχωριστό, διότι είναι πλούσιο σε περιεκτικότητα βύνης, η γεύση του φέρνει λίγο προς τη σοκολάτα και "δένει" πολύ καλά με το γάλα. Η τιμή του: Τα 50 γραμμάρια κοστίζουν 13,70 δολάρια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Ο Νίκος Κυπουργός διηύθυνε πέντε παιδικές χορωδίες στη Ρόδο

Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στα παιδιά, στη μουσική και στη χαρά της δημιουργίας δόθηκε χθες στο Θέατρο της Μεσαιωνικής Τάφρου στα πλαίσια του 8ου Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Πολυφωνίας. Μετά την επιτυχή διοργάνωση της συνάντησης των παιδικών χορωδιών της Ρόδου με τη Χορωδία Κοριτσιών Edvard Grieg από τη Νορβηγία, το Φεστιβάλ, θέλοντας να συμβάλλει στη συνεχή εξέλιξη και ενδυνάμωση του έργου των παιδικών χορωδιών της Ρόδου και των παιδαγωγών τους, αφιέρωσε σημαντική θέση στα παιδιά με τη δημιουργία της «Ημέρας Παιδιού». Φέτος το Φεστιβάλ φιλοξένησε τον μεγάλο δάσκαλο, εκπαιδευτικό και μουσικό Νίκο Κυπουργό, δίνοντας μια μοναδική ευκαιρία για τα μέλη των παιδικών χορωδιών, και του μουσικού σχολείου της Ρόδου να εκφραστούν, να μάθουν και να δημιουργήσουν μέσα από τη μουσική και τη δημιουργικότητα του φημισμένου συνθέτη. Η ΣΟΥΖΑΝΑ ΚΑΡΔΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΥΠΟΥΡΓΟ Μιλώντας στη συναυλία "Ημέρα του Παιδιού" η πρόεδρος του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, ηθοποιός - σκηνοθέτης, Σου...

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...