Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιταλός Δήμαρχος απαγόρευσε τη μίνι φούστα...


Οι Αρχές της παραθαλάσσιας ιταλικής πόλης Castellammare di Stabia (30 χλμ. από τη Νάπολι) απαγόρευσαν τις μίνι φούστες και όποιο άλλο είδος ρούχου που, κατά την κρίση τους, προσβάλλει τον πολιτισμό και τη δημόσια εικόνα.

Το πρόστιμο που θα επιβάλλεται στις... προκλητικές κυρίες, αλλά και σε άνδρες για ανάλογους λόγους είναι από 25 ευρώ έως και 500 ευρώ. Την είδηση μετέδωσε το BBC News, το οποίο πρόσθεσε πως σε άλλες ιταλικές πόλεις έχει απαγορευθεί σε πολίτες να φιλιούνται στο αυτοκίνητο, να δίνουν τροφή σε αδέσποτες γάτες, να κουρεύουν το γκαζόν τα Σαββατοκύριακα κ.ά.

Επιπλέον, θα απαγορευθούν η ηλιοθεραπεία, το ποδόσφαιρο σε δημόσιους χώρους και η βλασφημία, αν οι προτάσεις γίνουν αποδεκτές από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης.

Η Castellammare di Stabia είναι η τελευταία πόλη όπου η δημοτική Αρχή χρησιμοποιεί την απόλυτη εξουσία που έχει λάβει από τον πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην προσπάθεια να καταπολεμηθεί το έγκλημα και η αντικοινωνική συμπεριφορά.

Για την ιστορία: Ανάλογη απόφαση είχε ληφθεί και στην Αθήνα το 1926. Τότε λοιπόν ο δικτάτορας (και παππούς του σημερινού αντιπροέδρου της Κυβέρνησης) Θεόδωρος Πάγκαλος, απαγόρευσε την κοντή φούστα στις γυναίκες.

Η διαταγή του τότε πρωθυπουργού, ο οποίος είχε αναλάβει την εξουσία με το κίνημα της 25ης Ιουνίου του 1925, ανάγκαζε τις γυναίκες να φορούν φούστα η οποία θα έπρεπε να απέχει 30 εκατοστά από το έδαφος, έτσι ώστε να έχουν σεμνή εμφάνιση. Για την πιστή εφαρμογή της διαταγής, τα όργανα της τάξης είχαν εφοδιαστεί με... μεζούρες, για να διαπιστώσουν εάν η κάθε γυναίκα που κυκλοφορούσε στους δρόμους ήταν στα πλαίσια της νομιμότητας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...