Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πύλος, το Βασίλειο του Νέστορα

Από τα πιο ωραία πράγματα στον κόσμο είναι να βλέπεις τον κόλπο του Ναβαρίνου καθώς το πλοίο προσεγγίζει στην Πύλο.

Η θέα της Βοϊδοκοιλιάς και της λιμνοθάλασσας της Γιάλοβας είναι καταπληκτική από τις επάλξεις του Παλαιόκαστρου στο Κορυφάσιο Ακρο. Πολλά σπίτια στην Πύλο έχουν το χρώμα της νεοκλασικής αρχοντιάς και οι καταρράκτες στο Πολυλίμνιο είναι μια εξωτική νότα.

Η Πύλος, αναφέρεται από τον Όμηρο ως το Βασίλειο του Νέστορα που, σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε απ' τον μυθικό Πύλο και αρχικά ονομαζόταν Κορυφάσιο. Στην αρχαιότητα ήταν σχεδόν συνεχώς κάτω από την κυριαρχία της Σπάρτης. Στα Βυζαντινά χρόνια, περί τον 6ο αιώνα, καταλήφθηκε από τους Αβάρους, τότε λεγόταν "Ζόγκλος",απ΄ όπου και ονομάστηκε Αβαρίνος - από εκεί προήλθε, κατά μία άποψη, και η ονομασία Ναυαρίνο, εκ συνεκφοράς "νέο αβαρίνο",κατά την οποία και προσδιορίζονταν όλος ο κόλπος της Πυλίας με τα πέριξ φρούρια, κατ΄ έναντι των νήσων Πρώτη και Σαπιέντζα από τα οποία και ισαπέχει. Κατά άλλη εκδοχή, το όνομα Ναυαρίνο είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει "μέρος με σφεντάμια".

Η Πύλος πέρασε από ενετική και τελικά τουρκική κατοχή. Το 1825, ο Ιμπραήμ κατέλαβε την Πύλο και το φρούριό της Νεόκαστρο και την κράτησε μέχρι τη ναυμαχία του Ναυαρίνου. Σε πλατεία της Πύλου υπάρχει μεγαλόπρεπο μνημείο, σε ανάμνηση της μεγάλης εκείνης νίκης.

Επί χιλιετίες έφθαναν εδώ οδοιπόροι, ήρωες του Τρωικού Πολέμου, κατακτητές, στρατιώτες των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, ρομαντικοί φιλέλληνες, περιηγητές, μεταναστευτικά πουλιά. Ο πιο παράξενος ταξιδιώτης από όλους αυτούς ανήκει στο ζωικό βασίλειο και είναι ο αφρικανικός χαμαιλέοντας.

Περίπου 300 τέτοια εξωτικά ζώα ζουν τώρα στη Χρυσή Ακτή της Γιάλοβας, απέναντι από την Πύλο, στον κόλπο που κλείνουν η χερσόνησος του Κορυφάσιου με το Παλαιόκαστρο στην κορυφή, η Σφακτηρία, το Χελωνάκι και τα άλλα νησιά με τα μνημεία των Αγγλων, των Γάλλων και των Ρώσων που έπεσαν στην περίφημη ναυμαχία του Ναβαρίνου, η οποία σήμανε τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους.

Από τους προμαχώνες του Νιόκαστρου της Πύλου, η θέα των ανοιχτών οριζόντων πάνω από τα νησιά του κόλπου του Ναβαρίνου είναι συναρπαστική. Η έκπληξη όμως καραδοκεί αριστερά της εισόδου, στο κτίριο των «Στρατώνων του Μαιζώνος» όπως ονομάζεται κατά παράδοση, όπου εκτίθεται μέρος της θαυμάσιας συλλογής του Ρενέ Πυώ με χαρακτικά περιηγητών, εικόνες και όπλα αγωνιστών της Επανάστασης, φιλελληνικά αντικείμενα και πολλά άλλα τεκμήρια.

Από τις παραλίες της περιοχής η πιο φημισμένη με πεντακάθαρα και γαλαζοπράσινα νερά είναι η Βοϊδοκοιλιά που βρίσκεται βορειοδυτικά της Πύλου. Άλλες πανέμορφες παραλίες είναι η Χρυσή Άμμος κοντά στην λιμνοθάλασσα και η παραλία της Γιάλοβας. Για περισσότερη ησυχία υπάρχουν οι παραλίες στο χωριό Ρωμανός και η παραλία στο Μάτι.Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκονται ο Φοινικούντας ( παραθαλάσσιο χωριό με ωραίες ψαροταβέρνες και όμορφη παραλία ), η Μεθώνη με το εντυπωσιακό ενετικό κάστρο της και η γραφική Κορώνη με πολλά μπαράκια και ψαροταβέρνες. Όλα οι παραπάνω περιορισμοί βρίσκονται σε ακτίνα 20χλμ. από την Πύλο.

Προτείνω να πάτε και στον Πύργο Τριφυλίας, κοντά στη Χώρα, για να επισκεφτείτε τους αμπελώνες και το οινοποιείο του Δημήτρη Παναγιωτόπουλου, τα εξαιρετικά βιολογικά κρασιά του οποίου σάρωσαν στις Βρυξέλλες, αποσπώντας μεγάλες διακρίσεις!

Πως θα πάτε στην Πύλο; Οδικώς από Αθήνα για Καλό Νερό 242 χλμ., Κυπαρισσία 7 χλμ., Φιλιατρά 15 χλμ., Μαραθούπολη 10 χλμ., Καλαμάτα 50.Α ν δεν έχετε αυτοκίνητο υπάρχει και απευθείας λεοφωρείο του ΚΤΕΛ που συνδέει την Αθήνα με της Πύλο.Με το ΚΤΕΛ του Νομού Μεσσηνίας μπορείτε να επισκεφτείτε την Μεθώνη , την Κορώνη και τον Φοινικούντα.

Εδώ δείτε βίντεο του enlefkotv για την Πύλο

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...