Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γ. Χατζημάρκος: Ο τουρισμός έχει πρόσωπο, είναι οι άνθρωποι των νησιών

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού, ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος, στέλνει ένα σαφές και ανθρώπινο μήνυμα: ο τουρισμός δεν είναι μόνο αριθμοί αφίξεων και διανυκτερεύσεων, είναι οι άνθρωποι των νησιών μας. Σε μια περίοδο έντονου δημόσιου διαλόγου και ενίοτε πόλωσης γύρω από τον ρόλο και τις επιπτώσεις του κλάδου, ο κ. Χατζημάρκος υπενθυμίζει ότι η οικονομική σημασία του τουρισμού συνυφαίνεται με την κοινωνική και δημογραφική του συμβολή, ενώ τονίζει την ανάγκη τεκμηριωμένης κριτικής, σεβασμού και επιστημονικής προσέγγισης. Το μήνυμά του τιμά τους επαγγελματίες της φιλοξενίας και καλεί σε μια νηφάλια συζήτηση για το μέλλον των νησιών μας, ως τόπων όχι μόνο επίσκεψης, αλλά και μόνιμης ζωής και δημιουργίας.


Το μήνυμα του Περιφερειάρχη:
"Ο τουρισμός έχει πρόσωπο. Είναι οι άνθρωποι των νησιών μας.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού, το πρώτο μας «ευχαριστώ» ανήκει σε αυτούς. Σε όλους τους ανθρώπους των νησιών μας. Στους εργαζόμενους της φιλοξενίας, στους επαγγελματίες, στους επιχειρηματίες, στις οικογενειακές αλλά και στις μεγάλες επιχειρήσεις, σε όσους υποδέχονται τον
επισκέπτη και τον περιβάλλουν με ένα χαμόγελο και με την προσωπική τους φροντίδα.

Σήμερα γιορτάζουμε και τις αφίξεις και τις διανυκτερεύσεις και τους οικονομικούς δείκτες, γιατί είναι εργασία και εισόδημα. Είναι οικονομική δραστηριότητα που στηρίζει τις τοπικές κοινωνίες και
δημιουργεί επαγγελματικές ευκαιρίες. Η συμβολή του τουρισμού στην οικονομία των νησιών μας είναι ουσιαστική, καταγεγραμμένη, καθοριστική.
Σήμερα γιορτάζουμε και τη συνάντηση με τον κόσμο. Την δυνατότητα να μοιραστούμε πολιτισμό, παραδόσεις και τη φιλοξενία μας.την ευκαιρία να δημιουργηθούν δεσμοί ανάμεσα σε ανθρώπους που διαφορετικά ίσως να μη συναντιούνταν ποτέ. Αυτή η ανθρώπινη διάσταση είναι αναπόσπαστο μέρος
της αξίας του.

Η αναγνώριση αυτής της προσφοράς δεν αποκλείει την κριτική. Και η κριτική δεν προϋποθέτει την ακύρωση της προσφοράς. Άλλο η εξέταση συγκεκριμένων προβλημάτων και άλλο η γενικευμένη απαξίωση ενός ολόκληρου κλάδου, η στοχοποίηση. Η συζήτηση χρειάζεται στοιχεία, συγκεκριμένες προτάσεις και σεβασμό στους ανθρώπους που αφορά. Και επιστήμη. Πολλή επιστήμη, όχι δοξασίες.
Για να αναβαθμίσεις κάτι, να το αλλάξεις ή να το επανασχεδιάσεις, χρειάζεται πρώτα να το αγαπήσεις.
Να νοιάζεσαι πραγματικά για την ύπαρξή του και για τους ανθρώπους του. Χωρίς να αγαπάς κάτι, δεν μπορείς να το διατηρήσεις — όχι σε υψηλό, αλλά ούτε σε χαμηλό επίπεδο.
Παρακολουθώ αυτή την ομάδα στοχοποίησης του Τουρισμού, που τελευταία επέκτεινε την προσπάθεια της και στο να ακυρώσει την συμβολή του Τουρισμού στο δημογραφικό. Τα νησιά μας έχουν τους καλύτερους δημογραφικούς δείκτες στην Ελλάδα. "Προς θεού, να μην το πιστωθεί ο Τουρισμός" είναι
το κίνητρο αυτών των αυτοαποκαλούμενων "σκεπτόμενων" συμπολιτών μας, λες και οι υπόλοιποι λειτουργούμε με μπαταρία. Οι ευκαιρίες εργασίας και εισοδήματος, είναι ένας συγκεκριμένος, και εξαιρετικά ισχυρός, μηχανισμός μέσω του οποίου μπορεί να στηριχθεί η παραμονή ή η εγκατάσταση ανθρώπων σε έναν τόπο. Αυτή η δυνατότητα χρειάζεται να εξετάζεται, όχι να προεξοφλείται ούτε να απορρίπτεται.
Η επιτυχία δεν καταργεί την ανάγκη βελτίωσης. Και η ανάγκη βελτίωσης δεν ακυρώνει την επιτυχία.
Και τελικά, υποψιάζομαι ότι οι επιθέσεις που δέχεται ο τουρισμός θα ήταν ίδιες και σε οποιονδήποτε άλλο κλάδο έφερνε ενδεχομένως τόσο καλά αποτελέσματα. Γιατί, είναι η επιτυχία ο στόχος, κάθε τι που δουλεύει, που δίνει προοπτική και χαμόγελο.
Τα νησιά μας αποδεικνύουν ότι δεν είναι μόνο τόποι που αξίζει να επισκεφθεί κανείς. Τα νησιά μας αποδεικνύουν ότι είναι τόποι στους οποίους αξίζει να ζήσεις, να δημιουργήσεις και να μεγαλώσεις τα παιδιά του.
Σήμερα, τιμούμε τον κλάδο της Φιλοξενίας τιμώντας τους ανθρώπους του. Με ευγνωμοσύνη για την
προσφορά τους και με φροντίδα για το μέλλον. Και με αγάπη."

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...