Γιορτή του Πνεύματος και της Δημιουργίας στη Ρόδο με 17 ποιητές

Μια βραδιά όπου η τέχνη συνάντησε την ιστορία και η μνήμη έγινε ζωντανή φλόγα, πραγματοποιήθηκε στο Νεστορίδειο Μέλαθρο Ρόδου στα πλαίσια του 10ου Φεστιβάλ Καλλιτεχνικής Δημιουργίας Ροδίων.

Αυτή η μεγάλη προσπάθεια πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου, την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τη Διεύθυνση ΔΟΠΑΡ και την Ομοσπονδία Δωδεκανησιακών Παροικιακών Συλλόγων Ρόδου.

Στη διοργάνωση συμμετέχουν η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου, η Γαλλική Προξενική Αρχή Ρόδου / Γαλλικό Κατάλυμα, το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης –Νεστορίδειο Μέλαθρο και ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ρόδου, ενώ σημαντική είναι η στήριξη από το Ίδρυμα Κωνσταντίνου Μήτση.

Δεκαεπτά φωνές, δεκαεπτά διαφορετικές διαδρομές, ένας κοινός τόπος: το Αιγαίο και η ποίηση.

Στην εκδήλωση τιμήθηκαν οι  παρακάτω δεκαεπτά σπουδαίες ποιητικές φωνές του αρχιπελάγους μας που ταξίδεψαν το κοινό για να υφαίνουν το αύριο με τις λέξεις τους:

Σουλεϊμάν Αλάγιαλη Τσιαλίκ, Φωτεινή Γαλάνη, Χρυσούλα Γιαννίκη, Πάνος Δρακόπουλος, Εριφύλη Κανίνια, Φραγκίσκος Καλαβάσης, Γιώργος Καραγιαννιός, Νίκος Κοντουδιός, Νίκος Κωνσταντινίδης, Χρήστος Κωτσιάς, Αντωνία Ματσίγκου, Νίκος Μιχαήλος, Μίκα Ντάκα, Νεκταρία Παπαθανασάκη, Μιχάλης Πετείνης, Κώστας Σκανδαλίδης, Τσαμπίκα Χατζηνικόλα.

Καθοριστική στην επιτυχία της βραδιάς ήταν η συμβολή των καλλιτεχνών της μουσικής που, με τις νότες και τις φωνές τους, χάρισαν πνοή στο πνεύμα. Πρόκειται για τον Δημήτρη Ιωσήφ, δεξιοτέχνη στο πιάνο και  την κορυφαία υψιφωνο (σοπράνο), καθηγήτρια κλασικού/σύγχρονου τραγουδιού, Ζωή Κοκκαλά.

Αξίζει να προστεθεί ότι  εμπνευστής και ακούραστος πρωτεργάτης του Φεστιβάλ είναι ο Καλλιτεχνικός του Διευθυντής, Τάκης Βούης. Ένας άνθρωπος που διδάσκει πως ο πολιτισμός δεν περιορίζεται μόνο στη μελωδία, στον χορό ή στη λογοτεχνική έκφραση, αλλά είναι ο βαθύς σεβασμός στον συνάνθρωπο και στη φύση, μεταφραζόμενος σε πράξεις προσφοράς και γνήσιου ενδιαφέροντος.

Στη φετινή του πορεία, το 10ο Φεστιβάλ Καλλιτεχνικής Δημιουργίας Ροδίων τιμά τη μνήμη του αείμνηστου Χριστόδουλου Παπαχριστοδούλου, μιας κορυφαίας μορφής που αφιέρωσε τη ζωή του στη διάσωση της ιστορικής κληρονομιάς της Ρόδου, αποτελώντας έναν αιώνιο φάρο μνήμης και γνώσης.

Παράλληλα, τιμώμενο νησί των Δωδεκανήσων για το 2026 είναι η Λέρος, ενώ φέτος, το 10ο Φεστιβάλ Καλλιτεχνικής Δημιουργίας Ροδίων είναι αφιερωμένο σε έναν τόπο που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορικής και φυσικής ταυτότητας της Ρόδου: το Πάρκο Ροδίνι. Όχι μόνο για να τιμηθεί η ιστορική και περιβαλλοντική του αξία, αλλά και ως μια γενναία πράξη αντίστασης απέναντι στην παρακμή και την εγκατάλειψη, διεκδικώντας το ξανά ως ζωντανό χώρο πολιτισμού, περιβάλλοντος και αναψυχής.

Ψυχή του Φεστιβάλ είναι ο Νίκος Κωνσταντινίδης, ο οποίος μιλώντας τόνισε ότι:

“Ο πολιτισμός δεν μπορεί να είναι αποκομμένος από τον τόπο. Ο πολιτισμός οφείλει να τον κοιτάζει, να τον προστατεύει, να τον αναδεικνύει και, όταν χρειάζεται, να διεκδικεί την επιστροφή του στη ζωή”.

Με το «Φως, Κύμα και Μνήμη», πρόσθεσε ο κ. Κωνσταντινίδης  “ζωντανεύει, η ποίηση, σε τούτη τη δέκατη επετειακή αναπνοή του Φεστιβάλ, που δεν είναι απλώς ένα ακόμη καλλιτεχνικό γεγονός. Είναι ο καθρέφτης όπου ο άνθρωπος αντικρίζει την αμόλυντη αλήθεια του”.

“Και ίσως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη την ποίηση. Σε μια καθημερινότητα που γίνεται ολοένα πιο γρήγορη, πιο θορυβώδης και πιο απαιτητική, η ποίηση μας καλεί να σταθούμε για λίγο. Να δούμε διαφορετικά. Να ακούσουμε όσα δεν λέγονται εύκολα. Να ξαναβρούμε μέσα στις λίγες, ουσιαστικές λέξεις το συναίσθημα, τη μνήμη, τον έρωτα, την απώλεια, την ελπίδα”, υπογράμμισε ο κ. Κωνσταντινίδης, Σας καλωσορίζω σε αυτό το ταξίδι. Σε ένα ταξίδι λέξεων, μουσικής, μνήμης και συναισθήματος.

Και τώρα, δίνουμε τη σκυτάλη σε μια γυναίκα που γνωρίζει βαθιά τα μονοπάτια της λογοτεχνίας και της ποίησης, τη διακεκριμένη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου, κυρία Λουίζα Χριστοδουλίδου, για να μας οδηγήσει στα μονοπάτια του λόγου και της έμπνευσης, είπε ο κ. Κωνσταντινίδης, παραδίνοντας την σκυτάλη.

Η βραδιά ήταν μια σπίθα που δεν κυνήγησε μόνο το  άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά έστειλε και ένα ηχηρό μήνυμα ζωής: ότι υπάρχουν ροδίτες παρόντες, πρόθυμοι εθελοντές, που νοιάζονται βαθιά για τον τόπο, για τις αιώνιες αξίες, ενωμένοι μέσα από τον πολιτισμό.