Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί δεν μεταφέρθηκε σήμερα το Πολυδύναμο Ιατρείο Γενναδίου

Η ψύχραιμη ματιά απέναντι στον θόρυβο της επικαιρότητας βοηθά πάντα στο να διακρίνουμε την ουσία από τις εντυπώσεις.


🔴Τα ζητήματα υγείας στην περιοχή μας δημιουργούν μια διαρκή ευαισθησία στους πολίτες, και η πολιτική εκμετάλλευση της παραμικρής καθυστέρησης είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο.

Περίμεναν πότε θα ξημερώσει 1η Σεπτεμβρίου για να διαμαρτυρηθούν γιατί δεν μεταφέρθηκε στις νέες εγκαταστάσεις το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Γενναδίου - όπως είχε προαναγγελθεί από τον υπουργό υγείας στα εγκαίνια.

Ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπήρξαν «ατυχείς συγκυρίες», και εκκρεμεί η κατασκευή ράμπας, η παραλαβή ηλεκτρικού εξοπλισμού και η σύνδεση γραμμής τηλεφώνου.

Πολιτική εκμετάλλευση τεχνικών θεμάτων: Αντί να αξιολογηθεί η ουσία, ότι δηλαδή το έργο ολοκληρώθηκε και μένουν τυπικές αλλά απαραίτητες λεπτομέρειες προσβασιμότητας και υποδομής (ράμπα, εξοπλισμός, τηλεπικοινωνίες), προτιμάται η καταγγελία για χάρη της αντιπολίτευσης.

👉Κάθε λογικός συμφωνεί πως η μεταφορά ενός ιατρείου χωρίς ολοκληρωμένη πρόσβαση ΑμεΑ ή χωρίς τηλεπικοινωνιακή κάλυψη θα ήταν επικίνδυνη. Η βιασύνη όμως για μεταφορά "όπως - όπως" απλά για να τηρηθεί μια ημερομηνία στερείται σοβαρότητας.

Όταν η ουσία παραμένει ότι το νέο Ιατρείο Γενναδίου είναι πραγματικότητα και η μεταφορά είναι θέμα χρόνου, η βιασύνη για διαμαρτυρία αναδεικνύει περισσότερο την ανάγκη ορισμένων για πολιτικό θόρυβο παρά την πραγματική αγωνία για τη δημόσια υγεία.

Τελευταία εξέλιξη: Όπως δηλώθηκε αρμοδίως, "λίαν συντόμως - σε 10 ημέρες" θα γίνει η μεταφορά στο νέο Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Γενναδίου.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...