Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μουσικοχορευτική παράσταση για τα 31 χρόνια της Τηλεόρασης "Ίριδα"

Με μια εντυπωσιακή μουσικοχορευτική παράσταση που δόθηκε στο Θέατρο της Μεσαιωνικής Τάφρου Ρόδου, τιμήθηκαν τα 31 χρόνια της Τηλεόρασης "ΙΡΙΔΑ". Ήταν μια εκδήλωση στην οποία οργανωτές και κοινό εξέφρασαν ένα μεγάλο ευχαριστώ σε ανθρώπους που επί δεκαετίες βρέθηκαν πίσω από μια κάμερα και μπροστά από μια ολόκληρη κοινωνία.

Η Τηλεόραση ΙΡΙΔΑ, όλα αυτά τα χρόνια, κατέγραψε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής των Δωδεκανήσων. Κατέγραψε ανθρώπους, γεγονότα, γιορτές και πανηγύρια, την παράδοση και τη λαογραφία μας, τον αθλητισμό μας, τις αγωνίες και τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας.

Μιλώντας εκ μέρους του Φεστιβάλ και της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Παροικιακών Συλλόγων Ρόδου, ο κ. Νίκος Κωνσταντινίδης, τόνισε πως "κάποια στιγμή κάθε κοινωνία έχει ένα ηθικό χρέος: να σταματήσει για λίγο και να πει «ευχαριστώ» σε εκείνους που πρόσφεραν. Αυτό ακριβώς θέλουμε να κάνουμε απόψε.

Το 10ο Φεστιβάλ Καλλιτεχνικής Δημιουργίας Ροδίων, μαζί με την Ομοσπονδία Δωδεκανησιακών Παροικιακών Σωματείων Ρόδου, αποφάσισε να τιμήσει την Τηλεόραση ΙΡΙΔΑ και ανθρώπους που συνδέθηκαν με τη διαδρομή της".

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην ανιδιοτελή προσφορά των ανθρώπων της "ΙΡΙΔΑΣ" για τον τόπο και τον άνθρωπο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι "Σήμερα, μέσα στην εποχή της αδιάκοπης πληροφορίας, ίσως ξεχνάμε πόσο δύσκολο ήταν κάποτε να μεταφερθεί μια κάμερα σε ένα απομακρυσμένο χωριό, σε ένα νησί, σε μια εκδήλωση, σε μια πλατεία. Να στηθεί ο εξοπλισμός. Να γίνει η λήψη.

Να μεταφερθεί το υλικό. Να μονταριστεί. Να προβληθεί. Και όλα αυτά σε μια εποχή που η τεχνολογία δεν έκανε τα πράγματα εύκολα. Όμως υπήρχε κάτι ισχυρότερο από την τεχνολογία: το μεράκι. Υπήρχε η αγάπη για τον τόπο".

Όπως ήταν φυσικό στην εκδήλωση τιμήθηκε η ψυχή της Τηλεόρασης "ΙΡΙΔΑ" ο Βασίλης Χαλκίτης. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος, του παρέδωσε αναμνηστική διάκριση για την πολυετή προσφορά στην ενημέρωση, στον πολιτισμό και στον τόπο.

Συγκινημένος ο κ. Χαλκίτης, μίλησε για το δημιούργημά του, τονίζοντας πως σε μια εποχή όπου η πληροφορία είναι άφθονη, η αντικειμενική ενημέρωση παραμένει δύσκολη υπόθεση. Από το 1981, είπε, άρχισα να καταγράφω γεγονότα και μέσα από τα χρόνια αυτό το υλικό μετατράπηκε σε έναν ανεκτίμητο οπτικοακουστικό πλούτο, με πρόσωπα που δεν υπάρχουν πια, φωνές που σώπασαν, εκδηλώσεις που πέρασαν, χωριά που άλλαξαν, άνθρωποι που έγραψαν τη δική τους μικρή ή μεγάλη ιστορία. Όλα αυτά υπάρχουν στις εικόνες που μετέδωσε το "ΙΡΙΔΑ".

Ακολούθησε η τελετή με τις απονομές αναμνηστικών στους ανθρώπους που υπηρέτησαν αυτή την προσπάθεια και ο καθένας άφησε το δικό του αποτύπωμα.

Τιμήθηκαν:

👉Ο Θεοφάνης Μπογιάνος, για την προσφορά του στον Πολιτισμό και τον τόπο. Το βραβείο παρέδωσε στην εκπρόσωπο του ξεναγού, ο Δήμαρχος Ρόδου κ. Αλέξανδρος Κολιάδης.

👉Η Ελένη Γλεντή, με προσφορά που δεν μετριέται μόνο σε εκπομπές, παρουσίες ή ώρες τηλεοπτικού χρόνου.

👉Ο Πέτρος Καλιβούρης με τα αξέχαστα «Πετροβολήματα».

👉Ο αθλητικογράφος Γεώργιος Αθανασίου.

👉Η Φαίδρα Μαλανδρή.

Ακολούθησε εντυπωσιακή μουσικοχορευτική παράσταση με τη Μικρασιατική Ορχήστρα Μανουσάκια, τον Στάθη Μανούσο, που διηύθυνε την ορχήστρα και που εδώ και χρόνια υπηρετεί τη μουσική μας παράδοση με γνώση, συνέπεια και αγάπη, στο τραγούδι ήταν οι: Βάσος Κωνσταντίνου, Περικλής Λαζαρίδης, Δημήτρης Μανούσος, Ανδρέας Μανούσος, Νίκος Διμέλης, Μανώλης Τουβραδόπουλος, Ηλίας Ζανεττής, Παναγιώτης Ξανθόπουλος και η Ειρήνη Μίχα, ο καθένας με τη δική του φωνή, τη δική του διαδρομή, το δικό του ταλέντο. Παρουσιαστές της εκδήλωσης: 

Νίκος Κωνσταντινίδης, Στάθης Μανούσος και Ηλιάνα Λάνδρου.

Συμμετείχαν οι χορευτικές ομάδες της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Παροικιακών Σωματείων Ρόδου, του «Βιλανόβα» Παραδεισίου και του «Κερωνιάτη» Μαριτσών, με τη Μαριέττα Τομάζου στη χοροδιδασκαλία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...