Η Ρόδος έχει ήδη κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση ως τουριστικός προορισμός. Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα είναι να αναδεικνύει διαρκώς ότι δεν είναι μόνο ήλιος, θάλασσα και ξενοδοχεία, αλλά ένας τόπος με ιστορικό βάθος, πολιτιστική συνέχεια και παγκόσμια ακτινοβολία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Υπό αυτή την έννοια, η Νίκη της Σαμοθράκης λειτουργεί ως αφορμή για να θυμηθούν πολλοί Ροδίτες —και να μάθουν πολλοί επισκέπτες— ότι πίσω από ένα από τα διασημότερα γλυπτά του κόσμου βρίσκεται η ροδιακή καλλιτεχνική παράδοση της Ελληνιστικής Περιόδου.
Η φωτογραφία είναι από τις δοκιμές φωτισμού που έγιναν χθες το βράδυ στον νέο κυκλοφοριακό κόμβο πριν από την είσοδο του αεροδρομίου της Ρόδου και θα δίνει την πρώτη εικόνα που παίρνει ο επισκέπτης μόλις βγει από το αεροδρόμιο.
✍️"Η καλλιτεχνική δημιουργία με θέμα την "Νίκη της Σαμοθράκης" - Ροδιακό δημιούργημα της Ελληνιστικής Περιόδου - θέλουμε να είναι αντάξια της Ρόδου. Όχι μόνο της Ρόδου του ήλιου και της θάλασσας, αλλά και της Ρόδου της ιστορίας, της τέχνης, της δημιουργίας, του πολιτισμού", έγραψε σε ανάρτηση του ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος.
"Δεν κάνουμε απλώς μια διακοσμητική παρέμβαση. Δίνουμε ταυτότητα σε ένα τεχνικό έργο μετατρέποντας το αναγκαίο σε ουσιαστικό. Φέρνουμε τη μνήμη της Ρόδου εκεί όπου τη συναντούν καθημερινά οι άνθρωποί της και οι επισκέπτες της.
Με σεβασμό, με μέτρο και με καθαρό συμβολισμό", έγραψε ο Περιφερειάρχης.
Υπάρχει και υστερόγραφο στην ανάρτηση του κ. Χατζημάρκου, ο οποίος επισημαίνει τα εξής:
"Ακούσαμε πολλά αυτές τις εβδομάδες. Κάποιοι μας τα έσυραν κανονικά, γιατί —λέει— δεν επιλέξαμε «κάτι Ροδίτικο» για την είσοδο της Ρόδου από το διεθνές αεροδρόμιό της. Αν μη τι άλλο, άξιζε τον κόπο. Γιατί σήμερα γνωρίζει πια και ο τελευταίος κάτοικος αυτού του νησιού ότι η «Νίκη της Σαμοθράκης», ένα από τα πιο γνωστά αγάλματα στον κόσμο, είναι δημιούργημα της Ροδιακής τέχνης. Καμιά φορά, ακόμα και η γκρίνια κάνει καλό μάθημα ιστορίας".
➡️Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ
Η επιλογή της Νίκης της Σαμοθράκης δεν παραπέμπει μόνο σε ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνιστικής τέχνης. Υπενθυμίζει και τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε η Ρόδος ως κέντρο πολιτισμού, ναυτοσύνης και καλλιτεχνικής δημιουργίας κατά την Ελληνιστική Περίοδο, όταν το νησί συγκαταλεγόταν στις σημαντικότερες δυνάμεις της Μεσογείου.
Και, μεταξύ μας, όταν ένα έργο σε έναν κυκλοφοριακό κόμβο καταφέρνει να προκαλέσει συζήτηση για την ιστορία, την τέχνη και την ταυτότητα ενός τόπου, τότε έχει ήδη πετύχει κάτι περισσότερο από μια απλή διακοσμητική παρέμβαση.
Ανεξάρτητα από τις διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν για την αισθητική του έργου, το βέβαιο είναι ότι η νέα αυτή παρέμβαση δεν περνά απαρατήρητη και ήδη έχει ανοίξει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από την ιστορία, την ταυτότητα και τον πολιτιστικό συμβολισμό της Ρόδου.

Σχόλια