Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

9.000 από Φιλιππίνες και Ινδία εργάζονται στη Ρόδο

Περίπου 9.000 είναι οι μετακλητοί, κυρίως από τις Φιλιππίνες και την Ινδία, σήμερα στην Ρόδο. Εργάζονται βασικά σε ξενοδοχεία, μέχρι και στις οικοδομές και άλλα επαγγέλματα εποχικού χαρακτήρα.

Το 2024 ήταν μόλις 550 άτομα, ενώ υπάρχουν σε εκκρεμότητα στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση εκατοντάδες, αν όχι και χιλιάδες άλλες αιτήσεις.

(Δηλώσεις από τον Παναγιώτη Εγγλέζο, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Ρόδου).


📍Το θέμα δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα. Αφορά τους εργαζόμενους, τις επιχειρήσεις, τα συνδικάτα, την τοπική κοινωνία, αλλά και το ίδιο το αναπτυξιακό μοντέλο της Ρόδου.


Η κατακόρυφη αύξηση των μετακλητών εργαζομένων στο νησί δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο. Είναι ένας καθρέφτης των βαθύτερων προβλημάτων της τοπικής αγοράς εργασίας.

Η εύκολη εξήγηση ότι «οι ντόπιοι δεν θέλουν να εργαστούν» δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Χιλιάδες Ροδίτες διαπρέπουν σε τουριστικά επαγγέλματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, από την κουζίνα μέχρι τη διοίκηση μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων.


Το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό: μπορεί ένας εργαζόμενος να στηρίξει την οικογένειά του όταν η απασχόληση διαρκεί λίγους μόνο μήνες τον χρόνο;


Η εποχικότητα, η έλλειψη σταθερού εισοδήματος και η αβεβαιότητα του χειμώνα αποτελούν βασικούς παράγοντες που οδηγούν πολλούς έμπειρους επαγγελματίες να αναζητούν εργασία αλλού.


Οι μετακλητοί εργαζόμενοι καλύπτουν σήμερα πραγματικές ανάγκες της αγοράς και συμβάλλουν ουσιαστικά στη λειτουργία της τουριστικής οικονομίας. Ωστόσο, η συνεχής αύξηση του αριθμού τους θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: πώς θα διαμορφωθούν οι συνθήκες ώστε περισσότεροι νέοι Ροδίτες να επιλέγουν να ζουν και να εργάζονται μόνιμα στον τόπο τους;


Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ

✍️Θεωρώ ότι το πιο ενδιαφέρον δεν είναι οι 9.000 μετακλητοί. Είναι το ερώτημα: «Γιατί μια Ρόδος που παράγει εξαιρετικούς επαγγελματίες του τουρισμού δυσκολεύεται να τους κρατήσει στον τόπο τους;»

Εδώ βρίσκεται η ουσία του θέματος και εδώ, κατά τη γνώμη μου, αξίζει να εστιάσουν οι τοπικοί παράγοντες.

Σύντομα πρέπει να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για την εργασία, την εποχικότητα, τη στέγαση, το κόστος ζωής και το μέλλον της τοπικής οικονομίας.


Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο «γιατί λείπουν εργαζόμενοι», αλλά και:

«Πώς φαντάζονται όλοι οι εμπλεκόμενοι τη Ρόδο σε δέκα χρόνια;»


👉Θα συνεχίσει το νησί να στηρίζεται σε ολοένα περισσότερους μετακλητούς εργαζόμενους;

👉Θα υπάρξουν κίνητρα για μόνιμη απασχόληση και παραμονή των νέων στον τόπο;

👉Μπορεί να επιμηκυνθεί η τουριστική περίοδος;

👉Υπάρχουν λύσεις για τη στέγαση των εργαζομένων, που αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα;


Αυτά είναι ερωτήματα που ξεπερνούν την επικαιρότητα μιας ημέρας και αγγίζουν το μέλλον του νησιού.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.