Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παλάτι Ντολμάμπαχτσε: Το στολίδι της Κωνσταντινούπολης

Το Παλάτι Ντολμάμπαχτσε στην Κωνσταντινούπολη γιορτάζει φέτος την 170η επέτειο από τα εγκαίνιά του.

Παραγγέλθηκε από τον σουλτάνο Abdülmecid, η κατασκευή του ξεκίνησε το 1843 και εγκαινιάστηκε στις 7 Ιουνίου 1856.


Βρίσκεται στην προκυμαία Beşiktaş, το ανακτορικό συγκρότημα καλύπτει 110.000 τετραγωνικά μέτρα σε γη που κάποτε ήταν φυσικός κόλπος.

Το εκτεταμένο συγκρότημα περιλαμβάνει το Mabeyn (Κρατικά Διαμερίσματα), την Αίθουσα Τελετών, το Αυτοκρατορικό Χαρέμι και τα διαμερίσματα του Διαδόχου, καθώς και κατασκευές όπως το Τζαμί Bezmialem Valide Sultan, τους Αυτοκρατορικούς Στάβλους, το Θέατρο του Παλατιού, τον Πύργο του Ρολογιού και πολλά κτίρια θησαυροφυλακίου και επίπλωσης.

Πέρα από την αρχιτεκτονική του σημασία, το παλάτι Dolmabahçe κατέχει μια μοναδική θέση στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Χρησίμευσε ως κατοικία των τελευταίων έξι Οθωμανών σουλτάνων και του τελευταίου χαλίφη, Αμπντούλ Μετζίτ Εφέντη, πριν γίνει σημαντικό κέντρο κρατικής διοίκησης κατά την εποχή της Δημοκρατίας. Τέλος, το παλάτι μνημονεύεται ως το μέρος όπου πέθανε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, στις 10 Νοεμβρίου 1938.


Μπορείτε να φτάσετε στο Παλάτι με τραμ, μετρό, πλοίο ή με τα πόδια, βαδίζοντας κατά μήκος του Βοσπόρου.

Υπολογίστε 1.5–2 ώρες μόνο για το Σελαμλίκ και 45–60 λεπτά επιπλέον για τις περιοχές του χαρεμιού και των μουσείων. Αν σας αρέσει η φωτογραφία στις αυλές και τους κήπους, προσθέστε άλλα 30 λεπτά.

Ενδυματολογικός κώδικας: Δεν απαιτείται ιδιαίτερος ενδυματολογικός κώδικας (είναι μουσείο, όχι τζαμί).

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...