Η ζωή είναι να ταξιδεύεις. Γι' αυτό κι έχω πάντα έτοιμες τις βαλίτσες μου και περιμένω την επόμενη πρόσκληση.
Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας χαρακτήριζε αυτή τη διάθεση με μία υπέροχη λέξη: «αειφυγία». (Σωστά το γράφει η Ευγενεία Φακίνου ότι και μόνο γι’ αυτή τη λέξη αξίζει να καταταγεί στους μεγάλους συγγραφείς).
Είμαι «Αειφεύγων»...
Αν με ρωτήσετε, αυτός ο χρόνος ήταν ο πιο ταξιδιάρικος της ζωής μου. Εικόνες περνούν απ’ τα μάτια μου, η Έφεσος μπερδεύεται με τους Δελφούς, στον ύπνο μου ακούω λέξεις με διαφορετικές γλώσσες, γνώρισα καινούργιους ανθρώπους, άκουσα άλλες μουσικές. .
Και σαν παθιασμένος ταξιδιώτης νοιώθω τον χρόνο μου να μεγαλώνει, νοιώθω να φεύγω από τους τοίχους της καθημερινής μου ζωής, γίνομαι πολίτης ενός μεγαλύτερου κόσμου.
Στα ταξίδια μου βλέπω με τα μάτια ανοιχτά. Σαν πεινασμένο στόμα καταβροχθίζουν τη γη και τον ουρανό. Έχω την αίσθηση ότι τρώω τον κόσμο και ότι χωνεύω τα χρώματα, όπως χωνεύει κανείς το φαγητό. Εξ άλλου δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, η μεγαλύτερη τάση, η πιο μεγάλη επιθυμία, πραγματική ανάγκη είναι τα ταξίδια.
Οι άνθρωποι του 21ου αιώνα θα είναι ταξιδιώτες. Και, όπως πάντα, περίεργοι θα αναζητάνε την περιπέτεια σε καινούργιους τόπους.
Με την ευκαιρία: Όλους εσάς που διαβάζετε τις ταξιδιωτικές μου εντυπώσεις στο enlefkotv και παρακολουθείτε τις τηλεοπτικές μου εκπομπές, σας ευχαριστώ.
Και η υπόσχεσή μου είναι μία: Πάντα θα ταξιδεύουμε MAZI, έστω και νοερά...
Που; Μέχρι εκεί που δεν φτάνει ο νους σας.
Σχόλια