Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποιοί έφυγαν από τη ζωή 3 Σεπτεμβρίου

Σαν σήμερα, έφυγαν από τη ζωή...

1954: σε ηλικία 66 ετών, η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου Μαρίκα Κοτοπούλη.

1983: η μεγάλη ηθοποιός μας Έλλη Λαμπέτη, κατά κόσμον Έλλη Λούκου, σε ηλικία 58 ετών, από καρκίνο. Ο Φρέντυ Γερμανός έγραψε βιβλίο για τη ζωή της: «Φαίνεται πως κάποια μαγικά πλάσματα δίνουν ραντεβού, όταν έρχονται στον κόσμο αυτό -η Ελλη Λαμπέτη γεννήθηκε στα 1926, δηλαδή την ίδια ακριβώς χρονιά που θα γεννιόταν η Μαίριλυν Μονρόε, στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού».

1989... σκοτώνεται στα 36 του χρόνια ο Γκαετάνο Σιρέα, ένας από τους μεγαλύτερους Ιταλούς λίμπερο όλων των εποχών, σε τροχαίο στην Πολωνία όπου πήγε να κατασκοπεύσει την Βίντζεβ Λοτζ, αντίπαλο της Γιουβέντους.

1994: σε ηλικία 88 χρόνων ο ζωγράφος, καθηγητής και ακαδημαϊκός Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας.

1999: σε ηλικία 89 ετών στη Ρόδο ο περιβόητος "Κουταλιανός", κατά κόσμο Δημήτρης Μακρής (φωτό), φημισμένος παλαιστής και αρσιβαρίστας κατά την δεκαετία 1882-92, ο οποίος αποτέλεσε ζωντανό θρύλο για την Ελλάδα.

2004: Ελένη Ζαφειρίου, ηθοποιός.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Ο Νίκος Κυπουργός διηύθυνε πέντε παιδικές χορωδίες στη Ρόδο

Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στα παιδιά, στη μουσική και στη χαρά της δημιουργίας δόθηκε χθες στο Θέατρο της Μεσαιωνικής Τάφρου στα πλαίσια του 8ου Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Πολυφωνίας. Μετά την επιτυχή διοργάνωση της συνάντησης των παιδικών χορωδιών της Ρόδου με τη Χορωδία Κοριτσιών Edvard Grieg από τη Νορβηγία, το Φεστιβάλ, θέλοντας να συμβάλλει στη συνεχή εξέλιξη και ενδυνάμωση του έργου των παιδικών χορωδιών της Ρόδου και των παιδαγωγών τους, αφιέρωσε σημαντική θέση στα παιδιά με τη δημιουργία της «Ημέρας Παιδιού». Φέτος το Φεστιβάλ φιλοξένησε τον μεγάλο δάσκαλο, εκπαιδευτικό και μουσικό Νίκο Κυπουργό, δίνοντας μια μοναδική ευκαιρία για τα μέλη των παιδικών χορωδιών, και του μουσικού σχολείου της Ρόδου να εκφραστούν, να μάθουν και να δημιουργήσουν μέσα από τη μουσική και τη δημιουργικότητα του φημισμένου συνθέτη. Η ΣΟΥΖΑΝΑ ΚΑΡΔΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΥΠΟΥΡΓΟ Μιλώντας στη συναυλία "Ημέρα του Παιδιού" η πρόεδρος του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, ηθοποιός - σκηνοθέτης, Σου...

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...