Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Kαζανόβα, ο πιο θρυλικός εραστής

Σαν σήμερα το 1798 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών, ο διάσημος Ιταλός καρδιοκατακτητής και συγγραφέας Τζιοβάνι Καζανόβα. Ο Καζανόβα είναι ένας ήρωας που έχουν υποδυθεί πάμπολλοι ηθοποιοί από την εποχή του βωβού κινηματογρφαου μέχρι τις μέρες μας - από τον Τόνι Κέρτις μέχρι τον Αλέν Ντελόν στην «Επιστροφή του Καζανόβα».

Ο Καζανόβα, καρπός του γάμου δύο ηθοποιών, του Γκαετάνο Τζουζέπε Καζανόβα και της Ζανέττας Φαρούσι, γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1725 στη Βενετία. Σπούδασε Νομική στην Πάδοβα. Κοφτερό μυαλό, μόλις 16 ετών απέκτησε το πτυχίο του στη νομική και αργότερα, ανάμεσα σε άλλα, υπήρξε διπλωμάτης, ιερωμένος, στρατιωτικός και συγγραφέας.

Προοριζόταν για κληρικός, αλλά η ανάρμοστη συμπεριφορά και τα σεξουαλικά σκάνδαλα τον κυνηγούσαν από νωρίς. Οι ερωτικές ατασθαλίες του υπήρξαν η αιτία του διωγμού του από την ιερατική σχολή και της κατάταξής του στον στρατό, από όπου επίσης τον έδιωξαν για τους ίδιους λόγους.

Λέγεται πως ο Καζανόβα μπορούσε να καταρρίψει την αντίσταση μιας παρθένας με μία και μόνο ματιά. Το κλειδί της επιτυχίας του ήταν η επιμονή. «Ήξερα», γράφει, «ότι δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα στον κόσμο που να μπορεί να αντισταθεί στην επιμελή φροντίδα και προσοχή ενός άντρα που θέλει να την κάνει να τον ερωτευθεί».

Οι ερωμένες του πάντως δεν ήταν εύκολοι στόχοι. Συχνά ήταν ισχυρές προσωπικότητες, γυναίκες που λάτρευαν την περιπέτεια.

Στα 45 του λοιπόν, αυτός ο άλλωστε ακαταμάχητος εραστής είχε φτάσει σε σημείο ακόμα και να πληρώνει για σεξ. Όταν ο Καζανόβα πέθανε σε ηλικία 73 ετών το μόνο θηλυκό που είχε συντροφιά του ήταν η σκυλίτσα του, η Φινέτ.

Ο Τζιοβάνι Τζιάκομο Καζανόβα (1725-1798) κατέχει τον τίτλο του πιο θρυλικού εραστή της ιστορίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...