Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Έφυγε" ο Αμφιλόχιος, ο Γέροντας της Αγάπης

Η Ρόδος πενθεί. Έφυγε από τη ζωή ο Αμφιλόχιος ο "Γέροντας της Αγάπης", ο οποίος είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια παραμονής του στο Αγαθονήσι. 

Μεγάλος πνευματικός και σύγχρονος Άγιος της εποχής μας ο Μητροπολίτης πρώην Νέας Ζηλανδίας και μετέπειτα Γάνου και Χώρας έχει πλούσιο και συγκινητικό βιογραφικό:


Ο κατά κόσμος Αδαμάντιος Τσούκος γεννήθηκε το 1938 στην Λάρδο της Ρόδου,  όπου ανδρώθηκε και μορφώθηκε. Το όνομα Αμφιλόχιος το πήρε από τον άγιο γέροντά του, που προσφάτως αγιοκατατάχθηκε, τον Αμφιλόχιο Μακρή της Πάτμου.

Τα έργα του στην Πάτμο, στην Πατμιάδα Σχολή το Σπήλαιο της Αποκάλυψης, στη Ρόδο, στην Κρήτη, στα Δωδεκάνησα, στην Ιεραποστολή της Αφρικανικής Γης, στην Νέα Ζηλανδία, στα Νησιά Φίτζι καθιστούν τον πολυσέβαστο Άγιο Γέροντα Αμφιλόχιο Τσούκο αντάξιο ανάστημα και συνεχιστή του έργου του Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου.


Το 1959 ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Στις 8 Δεκεμβρίου του 1962 εκάρη μοναχός στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και την επομένη χειροτονήθηκε Διάκονος από τον τότε Σχολάρχη, Μητροπολίτη Σταυρουπόλεως Μάξιμο. Από τον ίδιο Μητροπολίτη χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στις 14 Ιουλίου 1963. Το ίδιο έτος έλαβε και το πτυχίο της Θεολογίας, υποβάλλοντας διατριβή με θέμα «Η δογματική διδασκαλία του Κορανίου». Στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης παρέμεινε για ακόμη ένα έτος με εντολή του τότε Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα.


Από το έτος 1964 έως το έτος 1968 βρέθηκε στην Πάτμο, κοντά στον Γέροντα Αμφιλόχιο Μακρή διακονώντας την Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού. 

Το 1969 διορίστηκε Καθηγητής στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, ενώ το 1972 μετέβη στην Αφρική όπου εργάστηκε ως ιεραπόστολος στην Κένυα, στην Τανζανία και στο Ζαΐρ.

Το έτος 1974 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Νικόλαο στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο Λουμπούμπασι του Ζαΐρ. Στη μακρινή Ζηλανδία και στα νησιά Φίτζι αντίκρισε φτωχά χωριά και ανθρώπους που διψούσαν να μάθουν για την ορθοδοξία.


Ο Γέροντας Αμφιλόχιος με τους πιστούς του ακόλουθους και συνεργάτες, έχτισαν ναούς, μοναστήρια, ορφανοτροφεία, χειροτόνησαν, ιερείς καθοδήγησαν, πνευματικά και έτσι βαφτίστηκαν εκατοντάδες παιδιά και ενήλικες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Δίχως μεγάλους ναούς, κατασκευασμένους από ξύλο, παρά μόνο με το ιερό Ευαγγέλιο και μέσα από λιτούς τρόπους διέδωσαν το αληθινό νόημα της Εκκλησίας μας στην άλλη άκρη του κόσμου.


Το έτος 1978 επέστρεψε στην Πατμιάδα σχολή, όπου και δίδαξε έως το 1989. Τότε ο Μητροπολίτης Ρόδου Απόστολος τον κάλεσε στη Ρόδο, όπου και διορίστηκε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου.

Στις 22 Μαΐου 1990 ενθρονίστηκε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θάρρι.

Στις 9 Ιουλίου 2005 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ερυθρών, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Ρόδου.

Στις 13 Οκτωβρίου 2005 εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας.

Στις 30 Μαΐου 2018 εξελέγη Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας.


Εκατοντάδες τα πνευματικά του παιδιά ανά την υφήλιο.  Επάνδρωσε και στελέχωσε την ιστορική Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και των Αγίων Ισαποστόλων Κων/νου και Ελένης στο Θάρρι.

Δημιούργησε με ικανό αριθμό μοναζουσών την γυναικεία Ιερά Μονή Παναγίας Υψενής στην γενέτειρα του Λάρδο. Πρώτος ανέδειξε, έγραψε και πρόβαλλε την ζωή του Οσίου Μελετίου της Υψενής Λάρδου σύγχρονου Αγίου της Εκκλησίας μας.

Αναστήλωσε την Ιερά Μονή Ευαγγελιστή Ιωάννη του Αρταμίτη. Την ιστορική Παναγιάς Σκιαδενής. Δημιούργησε πρότυπο Τηλεοπτικού Σταθμού το «Θάρρι» που επάξια το διευθύνει το πνευματικό του παιδί, ο αγαπητός Αρχιμανδρίτης και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θάρρι π. Νεκτάριος Πόκιας. Ίδρυσε Χριστιανικό Ορθόδοξο Βιβλιοπωλείο της Ι. Μονής Θάρρι στους χώρους των μεγάλων ευεργετών Μιχαήλ, Ελευθερίου και Μαίρης Καβάσιλα.


Ταπεινός, αξιοπρεπής, ανεξίκακος και παρηγορητικός είχε μια πορεία που ήταν ένας συνεχής αγώνας ανιδιοτελούς προσφοράς και  ατελείωτης αγάπης στην εκκλησία του και στον συνάνθρωπο.

« Έφυγε» αφήνοντας πίσω του  έμψυχο πνευματικό έργο, ναούς και μεγάλη προσφορά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...