Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μόντενα, η πόλη της Γαστρονομίας & της Αυτοκινητοβομηχανίας

Αυτή η πόλη χρησιμοποιεί ως σύνθημα το τρίπτυχο Τέχνη, Τρόφιμα, Αυτοκίνητα.

Η Modena είναι η πατρίδα του Luciano Pavarotti, του θρυλικού Enzo Ferrari, είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για το βαλσαμικό ξύδι και την παραγωγή τυριού, ενώ το γοτθικό καμπαναριό του Torre della Ghirlandina και η πλατεία Piazza Grande, η κεντρική πλατεία όπου βρίσκονται αυτά τα μνημεία, αποτελούν μια περιοχή παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.


Μια επίσκεψη στη Mercato Albinelli, την κλειστή αγορά της πόλης που λειτουργεί από το 1931, θα σας βάλει στον κόσμο των εξαιρετικών τυριών και αλλαντικών, των χειροποίητων ζυμαρικών και του ξεχωριστού κόκκινου αφρώδους κρασιού της περιοχής, του Lambrusco.


Πέραν από τις απείρους γαστρονομικές απολαύσεις που μπορείτε να ανακαλύψετε αυτή η πόλη με την εκτενή ιστορία που χρονολογείται από την αρχαιότητα διαθέτει μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά.


Αξιοθέατα: Καθεδρικός Ναός (UNESCO), Πύργος Ghirlandina, Museo Enzo Ferrari και Piazza Grande.

Το Palazzo dei Musei

στεγάζει διάφορα μουσεία και συλλογές, συμπεριλαμβανομένων αρχαιολογικών εκθεμάτων και έργων τέχνης της Αναγέννησης.


Η πόλη εξερευνάται εύκολα με τα πόδια ή ποδήλατο.


Εν κατακλείδι: Μια επίσκεψη στη Μόντενα υπόσχεται να σας γεμίσει εικόνες, γεύσεις και εμπειρίες που θα θυμάστε για πάντα.


Η Μόντενα είναι εύκολα προσβάσιμη με αεροπλάνο, σιδηροδρόμο και αυτοκίνητο.


Με αεροπλάνο: Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Marconi της Μπολόνια, μόλις 40 χιλιόμετρα από τη Μόντενα. Από εκεί, μπορείτε να φτάσετε στην πόλη με τρένο ή λεωφορείο.

Με τρένο: Η Μόντενα βρίσκεται στον βασικό σιδηροδρομικό άξονα της Ιταλίας, με συχνά δρομολόγια προς Μπολόνια, Μιλάνο, Φλωρεντία και Ρώμη.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...