Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκδήλωση για τον Αριστοτέλη Παυλίδη στη Ρόδο

Στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, σε κλίμα ιδιαίτερης συγκίνησης παρουσιάστηκε από την Παγκωακή Αδελφότητα Ρόδου «Ιπποκράτης», η χορευτική νουβέλα «Με λένε Μαρία», σε σενάριο και σκηνοθεσία Εμμανουήλ Χαλκιδιού.

Η εκδήλωση, αφιερωμένη στη μνήμη του Υπουργού και Βουλευτή Δωδεκανήσου Αριστοτέλη Παυλίδη, αποτέλεσε μια βαθιά ανθρώπινη και πολιτιστική κατάθεση ψυχής, γεμάτη συγκίνηση, μνήμη και σεβασμό στην παράδοση.

Η παράσταση αφηγήθηκε τη ζωή μιας γυναίκας από το Λαγούδι της Κω, που μέσα από τον μόχθο, την ξενιτιά και τον χορό ξεδίπλωσε την ψυχή μιας ολόκληρης εποχής. Παραδοσιακοί χοροί, τραγούδια και αφηγήσεις συνέθεσαν ένα ταξίδι μνήμηςκαι πολιτισμού, από την Κω ως την άκρη του κόσμου. Στο πρόσωπο της Μαρίας, οι συντελεστές τίμησαν τη γυναίκα της Κω, τη γυναίκα της αντοχής, της αξιοπρέπειας και της προσφοράς. «Γεννήθηκα στη σκόνη και μεγάλωσα στον ήλιο. Έμαθα να παλεύω, να σωπαίνω, να προχωρώ. Κι αν άλλαξαν οι καιροί, εγώ μένω ίδια — η γυναίκα που σπέρνει, που κρατά, που θυμάται. Γιατί η Μαρία δεν είμαι μόνο εγώ.

Είναι κάθε γυναίκα που έμαθε να αντέχει με αξιοπρέπεια και να αγαπά με ψυχή», αναφερόταν συγκινητικά στο πρόγραμμα της βραδιάς.

Η χορευτική ομάδα του Λυκείου Ελληνίδων Κω, υπό την καθοδήγηση του Εμμανουήλ Χαλκιδίου, απέδωσε με αυθεντικότητα και ευαισθησία το έργο, κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού. Το έργο ήταν μια αληθινή κατάθεση Κωακής ψυχής, που θύμισε σε όλους ότι οι ρίζες μας δεν είναι βάρος, αλλά φως που δείχνει τον δρόμο προς το αύριο.

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Αριστοτέλη Παυλίδη, ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στα νησιά, πέρα από κομματικούς χρωματισμούς, που στάθηκε δίπλα σε όλους και που δίδαξε με το παράδειγμά του σεμνότητα, αφοσίωση και αγάπη για τον τόπο.

Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε, μετά το τέλος της παράστασης, ο Αντιπρόεδρος της Παγκωακής Αδελφότητας Ρόδου και ανιψιός του Αριστοτέλη Παυλίδη, Αντώνης Γιαννικουρής:….«ο πρώτος που μας χειροκρότησε απόψε ήταν ο Αριστοτέλης Παυλίδης, ο άνθρωπος που αφιέρωσε την ζωή του στους νησιώτες και μας υπενθύμιζε πάντα να διαβάζουμε ιστορία και να σεβόμαστε την παράδοση και τις ρίζες μας».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.