Το θυμάμαι από την τελευταία μου επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη και οι πρόσφατες μου πληροφορίες λένε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού της Τουρκίας έχει κηρύξει το κτίριο και το οικόπεδο ως προστατευόμενο ιστορικό/πολιτιστικό μνημείο. Συνεπώς, η κατεδάφισή του απαγορεύεται δια νόμου.
Πως έφτασε στην Τουρκία
Η καθημερινότητα και το ψάρεμα: Η κύρια διέξοδος και ψυχαγωγία του ήταν το ψάρεμα στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Αναπτύχθηκε μάλιστα μια στενή φιλία ανάμεσα στον Τρότσκι και έναν ντόπιο Έλληνα ψαρά της Πρίγκηπου, τον Χαράλαμπο, ο οποίος έγινε ο έμπιστος οδηγός του στη θάλασσα και τον συνόδευε σχεδόν καθημερινά.
Το συγγραφικό έργο
Παρά την απομόνωσή του, η περίοδος αυτή αποδείχθηκε συγγραφικά «χρυσή». Στην Πρίγκηπο ολοκλήρωσε ορισμένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας πολιτικής βιβλιογραφίας:
«Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης» (History of the Russian Revolution): Το μνημειώδες τρίτομο έργο του, στο οποίο αναλύει με λεπτομέρεια τα γεγονότα του 1917. Θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά ιστορικά κείμενα του 20ού αιώνα.
«Η Ζωή μου» (My Life): Η κλασική αυτοβιογραφία του, στην οποία καταγράφει την πορεία του από τα νεανικά του χρόνια μέχρι την πτώση και την εξορία.
Προειδοποιήσεις για τον Ναζισμό: Έγραψε δεκάδες άρθρα και φυλλάδια για την πολιτική κρίση στη Γερμανία, προειδοποιώντας με ακρίβεια για τον θανάσιμο κίνδυνο της ανόδου του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία.
«Δελτίο της Αντιπολίτευσης»: Ίδρυσε και εξέδιδε το περιοδικό μέσω του οποίου διατηρούσε κρυφή επικοινωνία με τους υποστηρικτές του εντός της ΕΣΣΔ.
Η πυρκαγιά και η αποχώρηση
Πριν μετακομίσει στο Αρχοντικό Γιανάρου, έμενε σε μια άλλη έπαυλη (Triandafilidis / Ιλιάσκο), η οποία καταστράφηκε από μυστηριώδη πυρκαγιά το 1931. Στη φωτιά εκείνη χάθηκε ένα μεγάλο μέρος της πολύτιμης βιβλιοθήκης και του αρχείου του.
Το 1933, μετά από πολυετείς διπλωματικές προσπάθειες, η Γαλλία του παραχώρησε τελικά βίζα εισόδου. Ο Τρότσκι αναχώρησε από την Πρίγκηπο για την Ευρώπη, πριν καταλήξει λίγα χρόνια αργότερα (το 1937) στο Μεξικό, όπου και δολοφονήθηκε το 1940.
Σχόλια