Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τριήμερο beach party στο Λιμνί Απολακκιάς

Μια εκδήλωση που έδωσε άλλη πνοή προσφέροντας όμορφες στιγμές σε κατοίκους και επισκέπτες, απέδειξε ότι η νεολαία μας έχει όραμα και δημιουργικότητα για τη Νότια Ρόδο.

Η παραλία Λιμνί είναι μια μεγάλη απομακρυσμένη παραλία στην κάτω δυτική πλευρά του νησιού, ακριβώς κάτω από το χωριό Απολακκιά και για τρεις μέρες απέκτησε ζωή, κόσμο και δραστηριότητα.

✍️"Το Λιμνί δεν είναι μόνο μια πανέμορφη παραλία, είναι κομμάτι της ιστορίας, των αναμνήσεων και της ψυχής της Απολακκιάς, ένας τόπος με τον οποίο όλοι μας είμαστε βαθιά συνδεδεμένοι", αναφέρει σε ανάρτησή του ο Πρόεδρος της Κοινότητας Απολακκιάς Tσαμπίκος Καραγιάννης.

Ένα μεγάλο beach party έφερε κατοίκους και επισκέπτες κοντά στη θάλασσα, προσφέροντας όμορφες στιγμές, διασκέδαση και μια ξεχωριστή καλοκαιρινή εμπειρία σε έναν από τους πιο όμορφους και απομακρυσμένους παραθαλάσσιους τόπους του νησιού μας.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αξία της συγκεκριμένης διοργάνωσης: ότι νέοι άνθρωποι απέδειξαν στην πράξη πως υπάρχει διάθεση, φαντασία και δημιουργικότητα για να αποκτήσουν ζωή και οι πιο απομακρυσμένες γωνιές του νησιού.

Το Λιμνί, άλλωστε, δεν είναι μόνο ένα όμορφο σημείο της Ρόδου. Είναι ένας τόπος δεμένος με την ιστορία και τις αναμνήσεις των ανθρώπων της Απολακκιάς.

📷Με τη σημερινή φωτογραφία συστήνουμε έναν τόπο.
Και η φωτογραφία είναι ιδανική γι' αυτό: θάλασσα, βάρκες, παραλία, κόσμος, φαγητό, καπνός από τις ψησταριές, απογευματινό φως και στο βάθος το τοπίο, λένε από μόνα τους: «εδώ, για τρεις ημέρες, κάτι συνέβ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...