Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η άλλη εκδοχή της «Μόνα Λίζα», στη Γενεύη

Η κληρονομιά του μεγάλου Λεονάρτνο ντα Βίντσι συγκλονίζει πάντα τους φίλους της τέχνης.
Χθες, 27 Σεπτεμβρίου, στη Γενεύη ειδικοί παρουσίασαν το προσχέδιο μιας άλλης εκδοχής του περίφημου αριστουργήματος του καλλιτέχν

η, της «Μόνα Λίζα», της λεγόμενης Isleworth Mona Lisa.
Κατά την εξήγηση των εμπειρογνωμόνων του «Ιδρύματος Μόνα Λίζα», η Isleworth Mona Lisa είναι η πρώτη εκδοχή του πορτρέτου, που ζωγράφισε ο Λεονάρντο το 1503.
Η νεώτερη «Μόνα Λίζα», δείχνει να χαμογελά πιο πρόσχαρα, σε σχέση με το αριστούργημα που εκτίθεται στο Λούβρο.
Επιπλέον, το μοντέλο στην Μόνα Λίζα του Isleworth (δεξιά φωτό) είναι σε πολύ πιο νεαρή ηλικία από την «κανονική» Μόνα Λίζα.
Ακόμα, είναι φανερό ότι το ειδυλλιακό τοπίο που διακρίνεται στο φόντο είναι ημιτελές στην Μόνα Λίζα του Isleworth.
Τέλος υπάρχει κι ένα θέμα με τον λαιμό της Μόνα Λίζα του Isleworth, για τον οποίο έχουν αποφανθεί δεκάδες κριτικοί τέχνης ότι είναι χαμηλότερης «ποιότητας» από ότι αντίστοιχοι λαιμοί σε άλλες δημιουργίες του Ντα Βίντσι.
Οι ειδικοί έχουν κάνει πολλές συζητήσεις στο θέμα του λαιμού και έχουν καταλήξει στην διατύπωση μιας δημοφιλούς θεωρίας που θέλει το πρόσωπο και τα χέρια της «νέας» Μόνα Λίζα να έχουν όντως ζωγραφιστεί από τον Λεονάρντο, αλλά το υπόλοιπο πορτραίτο να έχει δοθεί για ολοκλήρωση σε κάποιον από τους μαθητές του.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...