Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελληνικά κρασιά καλλιεργούνται στην Αυστραλία & στην Κίνα

Η Αυστραλή δημοσιογράφος Τζέιν Φάουλκνερ (Jane Faulkner), υμνεί το ελληνικό κρασί.
Η συντάκτρια σημειώνει σε εκτενές άρθρό της στην εφημερίδα «The Age», ότι παρόλο που η ελληνική παράδοση στην παρασκευή οίνου προσμετρά 6.000 χρόνια ιστορίας με 300 εγχώριες ποικιλίες (αν κι όχι όλες υψηλής ποιότητας), είναι μόλις τα τελευταία 15 χρόνια που ο υπόλοιπος κόσμος έρχεται σε επαφή με το Ξινόμαυρο, το Αγιωργίτικο, το Μοσχοφίλερο, το Ασύρτικο.


Η Faulkner αναφέρεται και στη ρετσίνα, που ευθύνεται για το κακό όνομα των ελληνικών κρασιών στο εξωτερικό, «εξαιτίας του γεγονότος ότι συχνά παρασκευάζεται λανθασμένα», σύμφωνα με τον οινοποιό κ. Παρασκευόπουλο.

Η ίδια εφημερίδα κάνει λόγο για την καλλιέργεια των ελληνικών ποικιλιών Ασύρτικο και Ξινόμαυρο εκτός Ελλάδος:
Το μεν πρώτο καλλιεργείται στην Αυστραλία από το κτήμα Τζιμ Μπάρι (Jim Barry) στην περιοχή Clare Valley έπειτα από πρόσφατη αγορά κλημάτων από τη Σαντορίνη, ενώ το δεύτερο καλλιεργείται στην Κίνα, με τη συνεργασία του κτήματος Κυρ-Γιάννης με την κινέζικης κρατικής ιδιοκτησίας εταιρία Mogao (πιλοτικό πρόγραμμα).

Αν και η Αυστραλία δεν είναι βασικός προορισμός των ελληνικών κρασιών – κύριοι προορισμοί είναι η Γερμανία και οι ΗΠΑ – το ενδιαφέρον αυξάνεται τόσο για εισαγωγές κρασιών όσο και για καλλιέργεια ελληνικών ποικιλιών.
Ήδη, το ασσύρτικο έχει αρχίσει να καλλιεργείται στην περιοχή Κλερ Βάλεϊ (Clare Valley) της Νότιας Αυστραλίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...