Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Glastonbury, όνειρο των μουσικόφιλων όλου του κόσμου

Αξίζει μια επίσκεψη οποιαδήποτε εποχή του έτους στο Glastonbury. Βρίσκεται 30 μίλια νότια από το Μπρίστολ κι έχει πληθυσμό 8.800 κατοίκους.

Στη φωτό αριστερά ο πύργος του Αγίου Μιχαήλ στο Glastonbury της Αγγλίας, βυθισμένος στην ομίχλη.

Εχει μια ζωντανή ιστορία που συνδυάζεται άνετα μύθους και θρύλους. Το Αββαείο υπήρξε πρώιμο κέντρο προσκυνήματος και πολλοί πιστεύουν ότι ο Βασιλιάς Αρθούρος είναι θαμμένος ανάμεσα στα ερείπια.

Λέγεται επίσης ότι ο Χριστός επισκέφθηκε το Glastonbury όταν ήταν νέος και ότι το Άγιο Δισκοπότηρο κρύβεται εκεί κοντά.

Εδώ θα βρείτε το αυθεντικό και καλύτερο τυρί τσένταρ και φυσικά μη φύγετε χωρίς να πιείτε μηλόκρασο, που θεωρείται ο υγρός χρυσός της περιοχής.
http://www.blogger.com/img/blank.gif
Το Glastonbury διαθέτει καλά εστιατόρια, ατμοσφαιρικές παμπ ενώ μια φορά το μήνα οργανώνεται μια υπαίθρια αγορά με προϊόντα αγροτών της περιφέρειας.http://www.blogger.com/img/blank.gif

"Ως λάτρης του μηλόκρασου ήμουν υποχρεωμένος να έρθω στο Glastonbury. Είναι εντελώς διαφορετικό από το διαυγές, αφρώδες ποτό που βρίσκεις στις περισσότερες παμπ. Ανέβηκα στο Glastonbury Tor το ηλιοβασίλεμα κρατώντας ένα μπουκάλι. Έμοιαζε με υγρές ηλιαχτίδες. Τέλειο", έγραψε ο Ιταλός Φεντερίκο.

Η περιοχή είναι φημισμένη για το Glastonbury Festival, που είναι το μεγαλύτερο της Αγγλίας και συγκεντρώνει μουσικόφιλους από όλο τον κόσμο. Πραγματοποιείται στο κοντινό χωριό Pilton -πέρυσι τραγούδησε μπροστά σε 170.000 κόσμο και η εκθαμβωτική Μπιγιονσέ.
Aπό το Λονδίνο απέχει δυο ώρες με το τρένο και τέσερις ώρες με το λεωφορείο της National Express.
ΕΔΩ, το επίσημο site της πόλης κι ΕΔΩ βίντεο για το Glastonbury.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...