Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα Θεοφάνεια στη Βουλγαρία

Στην πόλη Kalofer, γιορτάσθηκε με λαμπρότητα η γιορτή των Θεοφανείων (φωτό αριστερά).
Ο ιερέας ρίχνει κατά τη διάρκεια της τελετής το σταυρό στα κρύα νερά, ενώ οι άνθρωποι χορεύουν με νταούλια στο παγωμένο νερό μέχρι να βρουν οι βουτηχτές το σταυρό.

Η πόλη βρίσκεται στην Κεντρική Βουλγαρία και φημίζεται για τις γιορτές του αρωματικού ρόδου που γίνονται κάθε άνοιξη.

Η ξακουστή Κοιλάδα των ρόδων, είναι ανάμεσα στον Αίμο και το βουνό Σρέντνα γκορά. Αρχές καλοκαιριού ολόκληρη η περιοχή χρωματίζεται ροζ, ενώ στον αέρα αναδύεται το υπέροχο άρωμα των τριαντάφυλλων.

Τις γιορτές παρακολουθούν πολλοί τουρίστες από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, μέχρι κι από την Ιαπωνία.

Το Καλόφερ είναι γενέτειρα του φημισμένου Βούλγαρου ποιητή και επαναστάτη του 19ου αι., Χρίστο Μπότεφ, μνημείο του οποίου υψώνεται στο κέντρο της πόλης.

Το βουλγαρικό βιομηχανικό τριαντάφυλλο, του οποίου το αιθέριο έλαιο είναι απαραίτητο στη σύνθεση κάθε γνωστής μάρκας αρώματος στον κόσμο, ευδοκιμεί μόνο στην Κοιλάδα των Ρόδων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα περίχωρα βρίσκεται ένα από τα πιο γραφικά οικολογικά μονοπάτια που αναδείχθηκε ως καλύτερος οικολογικός προορισμός το 2005 από το National Geographic. Εδώ ευδοκιμούν πολλά μανιτάρια και βότανα, περίπου 800.

Στο Καλόφερ ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τις λαϊκές παραδόσεις και τις όμορφες τοπικές στολές, αλλά και να δοκιμάσει γεύσεις μοναδικές, όπως πρόβια τυριά τύπου μοτσαρέλα με ρίγανη και άλλα χόρτα και να πιεί κρασιά από ντόπιες ποικιλίες σταφυλιού.

Στην πόλη σώζονται τα παραδοσιακά επαγγέλματα. Υπάρχουν μαχαιράδες, επίσης γυναίκες που πλέκουν τα τυπικά βουλγαρικά τερλίκια και υφαίνουν φλοκάτες και κουρελούδες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...