Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καριτζίνι, για να ξεχάσεις το αστικό τοπίο

Πολυφυλετική και πολυπρόσωπη, η Αυστραλία παραμένει ένας προορισμός-πόθος, που καταφέρνει να ανανεώνει το ταξιδιωτικό ενδιαφέρον χάρη στη μοναδική ατμόσφαιρα, τα πρωτοπόρα μουσεία, την έντονη νυχτερινή ζωή,  τα πολύχρωμα παζάρια και το πολύπλευρο γαστρονομικό τοπίο.

Σε όλα αυτά προσθέστε τα πάρκα, αφού η Αυστραλία προσφέρει ευρεία γκάμα επιλογών σε συναρπαστικές περιοχές. Για να ξεχάσετε λίγο το αστικό τοπίο, είναι ό,τι πρέπει το πάρκο Καριτζίνι. Βρίσκεται 50 χιλιόμετρα ανατολικά από το Τομ Πράις,περίπου 1055 χλμ. από το Περθ, στη βορειοδυτική Αυστραλία.
Καλύπτει έκταση 1.550.440 στρέμματα και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στην ήπειρο, μετά το Karlamilyi National Park.
Τον περισσότερο κόσμο συγκεντρώνει το δημοφιλές φαράγγι Dale στο οποίο
υπάρχουν δύο πισίνες, μία κάτω από τον καταρράκτη Fortescue και η άλλη στο τέρμα του φαραγγιού.
Φυσικά υπάρχει κι εδώ η παροιμιώδης Αυστραλιανή οργάνωση.
Πας να δεις τη θέα πάνω από το φαράγγι και σου έχουν μπαλκόνι με κάγκελα.
Πας να κατέβεις το μονοπάτι και είναι γεμάτο σήμανση, πού να στρίψεις, πού να πατήσεις, με σκαλοπάτια και με μάρκες όπου αναγράφεται ο βαθμός δυσκολίας της διαδρομής.
Το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες μπορεί να ξεπεράσουν τους 40 βαθμούς Κελσίου, ενώ τον χειμώνα κάποιες μέρες σημειώνεται παγετός.
Στο πάρκο μπορείς να φτάσεις και με αεροπλάνο - το αεροδρόμιο Solomon απέχει μόλις 15 χιλιόμετρα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...