Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Μασάντα δεν θα ξαναπέσει

Στη φωτό: Tοπίο στην έρημο Μασάντα, προστατευόμενη από την UNESCO, ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα του Ισραήλ, στα νότια της χώρας. 


Η Μασάντα είναι ένα γρανιτένιο οροπέδιο, έκτασης 10 περίπου εκταρίων στην Ιουδαία, κοντά στη Νεκρή Θάλασσα. Τριάντα περίπου χρόνια πριν απ’ τη γέννηση του Χριστού είχε μεταβληθεί σε ακρόπολη απ’ τον Ηρώδη το Μέγα, το βασιλιά των Εβραίων. Άνθρωπος που ζούσε πάντοτε κάτω απ’ το φόβο μιας ενδεχόμενης συνωμοσίας, έχτισε μεγάλα τείχη και πύργους στον περίγυρο του πέτρινου αυτού πλατώ κι έσκαψε δέκα μεγάλα υδραγωγεία, που το καθένα χωρούσε 40 εκατομμύρια λίτρα νερό για περιπτώσεις πολιορκίας.
Στις πλαγιές των βράχων ο Ηρώδης έχτισε παλάτια και βίλες αναψυχής, πάνω σε
επίπεδα ανοίγματα που δημιούργησε, κόβοντας τις γυμνές επιφάνειες της πέτρας. Ήταν ένα καταφύγιο ασφαλές και μεγαλόπρεπο.


Πολύ ύστερα απ’ το θάνατο του Ηρώδη, οι Ζηλωτές, κάτω απ’ την ηγεσία του Μαναχέμ, επαναστάτησαν κατά της επικυριαρχίας των Ρωμαίων. Τέσσερα χρόνια αργότερα η επανάστασή τους κατατροπώθηκε και μόνο η Μασάντα κρατούσε ακόμα.
Ο Ρωμαίος διοικητής της Ιουδαίας Σίλβιος Φλάβιος εκστράτευσε κατά της Μασάντα το 72 μ.Χ. σαν αρχηγός της φοβερής δέκατης λεγεώνας. Νωρίς το 73 είχε χτίσει ένα ψηλό τείχος που περιέβαλε γύρω-γύρω ολόκληρη τη Μασάντα, έτσι, που να μην μπορεί κανείς απ’
τους πολιορκούμενους να ξεφύγει. Τότε κατέστρωσε το σχέδιο της τελικής επίθεσης. Είδε, ότι το μόνο ευπρόσβλητο σημείο ήταν ένα άκρο στη δυτική πλευρά κι εκεί άρχισε αμέσως να χτίζει ένα σκαρπωτό ανέβασμα ύψους 27 μέτρων. Η Μασάντα ήταν πια καταδικασμένη.


Σήμερα η Μασάντα έχει διατηρηθεί απ’ το Ισραήλ σαν ιερός χώρος κι έχει μεγάλη σημασία για τους Εβραίους.
Απόδειξη: Κάθε νεοσύλλεκτος Ισραηλίτης στρατιώτης λέει στον όρκο του: "Η Μασάντα δε θα ξαναπέσει". Απέχει από το Arad μόνο μισή ώρα με το αυτοκίνητο κι από την Ιερουσαλήμ η απόσταση είναι 147 χιλιόμετρα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...