Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

1522, σαν σήμερα η Ρόδος κράτησε την αναπνοή της

Ιούλιος 1522. Η ζέστη του καλοκαιριού στη Ρόδο ανακατεύεται με τη μυρωδιά του μπαρουτιού και την αλμύρα του Αιγαίου. Σαν σήμερα, ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής πατάει το πόδι του στο νησί. Τα οθωμανικά στρατεύματα βρίσκονταν εκεί ήδη από τον Ιούνιο, όμως η άφιξη του ίδιου του Σουλτάνου σηματοδοτεί την αρχή του τέλους για μια ολόκληρη εποχή.

Τα νούμερα προκαλούν δέος και σφίγγουν την καρδιά:
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία: Μια ανυπολόγιστη, τρομακτική στρατιωτική μηχανή που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της.
Οι Υπερασπιστές: Μόλις 300 Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και περίπου 5.000 γενναίοι μαχητές—Ροδίτες και Κρήτες—αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τα τείχη μέχρι την τελευταία τους πνοή.
Παρά τη συντριπτική αριθμητική υπεροχή του Σουλτάνου, οι πρώτες συγκρούσεις εξελίσσονται σε εφιάλτη για τους εισβολείς. Τα απόρθμητα κάστρα της Ρόδου γίνονται μάρτυρες μιας αδιανόητης ανδρείας. Για πέντε ολόκληρους μήνες, η μικρή αυτή γωνιά της Μεσογείου αντιστέκεται.
Όμως, ο χρόνος, η εξάντληση, οι βαριές απώλειες και το πικρό δηλητήριο της προδοσίας λυγίζουν τελικά τους υπερασπιστές. Στις 20 Δεκεμβρίου 1522, πέφτει η αυλαία. Η συνθηκολόγηση υπογράφεται, σφραγίζοντας τη μοίρα του νησιού αλλά και γράφοντας με χρυσά γράμματα στη μνήμη της Ιστορίας ένα από τα πιο δραματικά και ένδοξα κεφάλαια της Μεσογείου.
Η Ιστορία δεν είναι μόνο ημερομηνίες και αριθμοί, Είναι οι άνθρωποι που στάθηκαν όρθιοι απέναντι στο ακατόρθωτο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...