Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Σαντορίνη στο πιάτο

Τα κρασιά της Σαντορίνης θεωρούνται μοναδικά. Η γη του νησιού, άνυδρη και ηφαιστειογεννημένη, αποδείχτηκε φιλόξενη για τα αμπέλια, που εδώ και αιώνες καρπίζουν ανταμείβοντας τους αμπελουργούς και τους πότες.

Όμως μη ξεχνάτε και τις σπεσιαλιτέ που γίνονται με το κρασί. Το μούδιασμα του ουρανίσκου είναι εξ ίσου εντυπωσιακό. Ενδεικτικά πιάτα:


Σουπιές κρασάτες με κόκκινο  κρασί.

Καλαμαράκια μεθυσμένα με λευκό κρασί.

Χταπόδι στο τηγάνι.

Μοσχάρι στιφάδο με λευκό κρασί της Πάρου.

Μοσχάρι ψητό με λευκό κρασί και κονιάκ.

Χταπόδι στιφάδο με λευκό κρασί.

Κόκορας με σάλτσα από μαυροδάφνη και κόκκινο κρασί.

Κοπανιστή με σάλτσα από γλυκό Σαμιώτικο κρασί.

Παστός τηγανητός βακαλάος με βενιγκρέτ από κόκκινο κρασί, μέλι και φρέσκα κρεμμυδάκια.

Χλωρό τυρί ιδανικό για σαγανάκι. Ωριμάζει μέσα σε οινολάσπες από τοπικά κρασιά Σαντορίνης.

 

Από τις ποικιλίες που καλλιεργούνται στη Σαντορίνη τρεις είναι οι πιο γνωστές:

Το Ασύρτικο, (φέρει στην ετικέτα τα χελιδόνια από την περίφημη «τοιχογραφία  της άνοιξης», που βρέθηκε στον προηφαιστειακό οικισμό του Ακρωτηρίου της Θήρας),  το Αθήρι (λεπτόφλουδο, μαλακό) και το Αϊδάρι (αρωματικό).

Ένα άλλο, το Μαυροτράγανο (ερυθρό), που υπάρχει σε μικρές ποσότητες και είναι υπό εξαφάνιση.

Επίσης πρέπει να δοκιμάσετε το περίφημο Βισσάντο, ένα απόσταγμα που το παίρνουν αφού αφήσουν το σταφύλι για πολλές μέρες στον ήλιο. Είναι γλυκό με άρωμα μελιού και  καβουρδισμένων ξηρών καρπών κατάλληλο για απεριτίφ η επιδόρπιο. Έχει υπέροχη γεύση και πολλές βιταμίνες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...