Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Σκόπελος, ζει στον αστερισμό του «Mamma mia»


Η Σκόπελος είναι ένα από τα νησιά των Βορείων Σποράδων, με έκταση περίπου 96 τετρ. χιλ. και περίμετρο 67 χιλιόμετρα.
Η Χώρα της Σκοπέλου είναι κτισμένη αμφιθεατρικά πάνω από το λιμάνι με ένα λαβύρινθο από γραφικά και στενά καλντερίμια.
Μια κεντρική οδική αρτηρία διατρέχει το νησί από τα νότια έως τα βορειοδυτικά, σε μία καταπράσινη διαδρομή που ανοίγεται μέσα από πυκνά πευκοδάση.
Νότια της πρωτεύουσας ο δρόμος καταλήγει στην παραλία του Στάφυλου και στο γραφικό θέρετρο του Αγνώντα.
Οι ακρογιαλιές με πεντακάθαρες θάλασσες, ο Στάφυλος, ο Αγνώντας, ο Πάνορμος, η Μηλιά, το Καστανή, το Λουτράκι θα σας εντυπωσιάσουν.
Στους μαγευτικούς όρμους, όπου τα πεύκα φτάνουν έως την ακροθαλασσιά, θα σας προσφέρουν τη σκιά τους, ήπια και ειδυλλιακά, για να να απολαύσετε μαγευτικά ηλιοβασιλέματα.
Εάν, αναζητάτε ερημικές, παρθένες ακρογιαλιές, εξασφαλίστε θαλάσσιο μέσο κι εξερευνήστε τη βόρεια πλευρά του νησιού μεταξύ Πάνορμου και Έλιου.
Κοντά στην παραλία Γλιστέρι (φωτό) βρίσκεται και το σπίτι ( Villa Donna ) όπου έγιναν τα εξωτερικά γυρίσματα του «Mamma Mia!».
Επισκεφτείτε παλιά μοναστήρια και Εκκλησίες.
Η Ιερά Μονή Ευαγγελίστριας έχει εξαιρετική θέα προς την πόλη - εδώ αποσύρθηκε κι έζησε, μέχρι το θάνατό του, ο σημαντικός Σκοπελίτης λόγιος συγγραφέας και μοναχός Καισάριος Δαπόντες.
Η Σκόπελος αποτελεί ιδανικό προορισμό από την άνοιξη έως τις αρχές του φθινοπώρου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...