Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τη Ρόδο τη βλέπω, το πήδημα δεν βλέπω!

Σαν σήμερα το 1994, έφυγε από τη ζωή η Τζάκι Κένεντι - Ωνάση!
Πέθανε από καρκίνο στους λεμφαδένες την ώρα που κοιμόταν.
Ηταν πρώτη κυρία των ΗΠΑ και σύζυγος του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι και του Έλληνα εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 28 Ιουλίου του 1929. 

Υπήρξε κόρη χρηματιστή και μεγάλωσε πλουσιοπάροχα χωρίς να της λείψει σχεδόν τίποτα. Η αγάπη της για τα άλογα ανάγκασε τον πατέρα της να της αγοράσει το πρώτο της άλογο, σε ηλικία μόλις ενός έτους. 

Η πρώτη της δουλειά , το 1951, ήταν στην εφημερίδα Washington Times-Herald, όπου εργάσθηκε ως φωτογράφος-ρεπόρτερ. Μεταξύ των συνεντεύξεων που έκανε ήταν και αυτή του Ρίτσαρντ Νίξον.
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας ήταν που γνώρισε τον Τζόν Φ. Κέννεντυ, βουλευτής στην ιδιότητα τότε. Στις 12 Σεπτέμβρη του 1953 παντρεύτηκαν. Στις 22 Νομεβρίου του 1963, μπροστά στα μάτια της Πρώτης Κυρίας και του αμερικάνικου λαού δολοφονήθηκε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ και σύζυγος της. Έγινε χήρα μόλις στα 34 της χρόνια.

Μετά τη δολοφονία του άντρα της, η Τζάκυ συνδέθηκε με αρκετούς διάσημους άντρες για να καταλήξει στο τέλος να παντρευτεί τον Έλληνα εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση, στις 20 Οκτωβρίου του 1968, τέσσερις μήνες μετά την δολοφονία του κουνιάδου της Ρόμπερτ Κέννεντυ. Εκείνη ήταν 39 ετών και εκείνος 62. 

Είχαν έρθει και στη Ρόδο! Με αφορμή εκείνη την επίσκεψη κυκλοφόρησε και το ανέκδοτο σύμφωνα με το οποίο ο Ωνάσης της είπε «ιδού η Ρόδος» και η Τζάκυ απάντησε: «Τη Ρόδο τη βλέπω, το πήδημα δεν βλέπω»!

«Ζήσαμε πολλές ωραίες εμπειρίες μαζί που δεν μπορούν να ξεχαστούν και για τις οποίες θα είμαι αιώνια ευγνώμων», ήταν η δήλωσή της Τζάκυ μετά τον θάνατο του Ωνάση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...