Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διάβαζε, για να ζήσεις (Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μαμά κατσίκα που ζούσε με το μικρό κατσικάκι της. Κάθε πρωί το ξυπνούσε με τραγούδια και το έστελνε σχολείο.
Και περιμένοντάς το να γυρίσει, άνοιγε το παράθυρο του σπιτιού τους για να μπουν οι ζεστές ηλιαχτίδες και να φωτίσουν το σπίτι τους.
Ολα κυλούσαν ήρεμα ώσπου... μια μέρα ένα κατάμαυρο σύννεφο έκρυψε τον ήλιο και η σκιά του λύκου με τα σουβλερά δόντια κάλυψε το παράθυρο.

Πριν προλάβει να αντιδράσει η μαμά κατσίκα, ο λύκος όρμηξε μέσα και την άρπαξε.
- «Τι υπέροχο γεύμα!» σκεφτόταν, καθώς την οδηγούσε στη φωλιά του...
Όμως εκείνη ζητάει βοήθεια από τα σύννεφα και τις πεταλούδες, από την αύρα και τις μέλισσες, αλλά και από την παντοδύναμη θάλασσα, για να μεταφέρουν στο μικρό της την αγάπη και τις ελπίδες της, τα χάδια και τα όνειρά της.
Η μαμά κατσίκα μεταμορφώνεται συνέχεια, ώσπου γίνεται τελείως διάφανη κι αφήνει το λύκο να την ψάχνει ακόμα στα ανάμεσα στα αγριολούλουδα του δάσους.

Η συγγραφέας Κατερίνα Αναγνώστου γράφει με ιδιαίτερη ευαισθησία το τολμηρό και συνάμα τρυφερό παραμύθι «Ο λύκος και η μαμά», που μιλάει για τη μητρική αγάπη, και συγχρόνως χειρίζεται ένα δύσκολοθέμα αυτό της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. Την έκδοση συμπληρώνουν με μοναδικό τρόπο οι ζωγραφιές της Διατσέντας Παρίση.
Το βιβλίο, απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5 έως 8 ετών και κυκλοφορεί από τα «Ελληνικά Γράμματα».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...