Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρεις φορές πονάει η αγάπη στην Αφρική

«Τρεις φορές πονάει η αγάπη-όταν σε κόβουν, όταν παντρεύεσαι κι όταν γεννάς», λέει παλιό αφρικανικό γνωμικό. 

Το κοινοβούλιο στην Ουγκάντα ενέκρινε ομόφωνα νόμο, που καθιστά παράνομη την πρακτική της κλειτοριδεκτομής, επισύροντας ποινή κάθειρξης 10 ετών σε βάρος όποιων διεξάγουν τέτοιες επεμβάσεις και ισόβιας κάθειρξης σε βάρος όσων αναγκάζουν γυναίκες να τις υποστούν, δήλωσε ένας από τους βασικούς εισηγητές του νομοσχεδίου.

«Η πρακτική αυτή έχει καταστήσει τη ζωή αναρίθμητων γυναικών αβίωτη. Λέμε, λοιπόν, όχι. Δεν μπορούμε πια να επιτρέπουμε μια τέτοια απάνθρωπη μεταχείριση σε βάρος των γυναικών», δήλωσε ο Φράνσις Επέτετ, σκιώδης υπουργός Υγείας. «Η επέμβαση αυτή είναι πολύ οδυνηρή, τόσο απάνθρωπη... οι λεγόμενοι χειρουργοί πληρώνονται για να την κάνουν», είπε. «Στήριξα αυτό το νομοσχέδιο με όλη μου τη δύναμη, με όλη μου την καρδιά», πρόσθεσε.

Παρ' ότι η κλειτοριδεκτομή δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ουγκάντα, ορισμένες κοινότητες στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας εξακολουθούν να αναγκάζουν γυναίκες να υποβάλλονται σε επεμβάσεις αυτού του είδους. Τον Οκτώβριο του 2008 προύχοντες και στελέχη της αυτοδιοίκησης στην περιοχή Καπτσόρουα, όπου είναι πιο διαδεδομένη, αποφάσισαν να απαγορεύσουν τις επεμβάσεις του είδους.

Το 2007, ο ΟΗΕ είχε εγκρίνει απόφαση που χαρακτήριζε τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών και τόνιζε ότι αποτελεί «ανεπανόρθωτη, μη αναστρέψιμη κακοποίηση». Στην απόφαση αναφερόταν επίσης ότι οι επεμβάσεις του είδους μεγεθύνουν τον κίνδυνο μετάδοσης του HIV, καθώς και τη μητρική και βρεφική θνησιμότητα. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι 100-140 εκατ. γυναίκες παγκοσμίως έχουν υποστεί τέτοιες επεμβάσεις. Ο νόμος πέρασε με σχεδόν καθολική έγκριση, εξαιρουμένου ενός βουλευτή.

Η κλειτοριδεκτομή είναι ένα πανάρχαιο έθιμο που επιβιώνει μέχρι σήμερα. Μια βάναυση επέμβαση στο σώμα των γυναικών, η οποία συναντάται κυρίως σε χώρες της Αφρικής. Στο Μαλί το ποσοστό των γυναικών που έχουν ακρωτηριαστεί σεξουαλικά αγγίζει το 85%! Μικρά κορίτσια αιχμάλωτα της παράδοσης και των δεισιδαιμονιών υποβάλλονται ανυπεράσπιστα στο σκληρό έθιμο, βιώνοντας φρικτές συνέπειες σε όλη τους τη ζωή.

Κλειτοριδεκτομή είναι ο συνήθης όρος με τον οποίο αναφερόμαστε στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Συνίσταται στην εκτομή μέρους ή ολόκληρης της κλειτορίδας, ή και των μικρών και μεγάλων χειλέων του αιδοίου. Κάποιες φορές η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη συρραφή της σχισμής και το στένεμα της εισόδου του κόλπου. Η πρακτική παρομοιάζεται συχνά με την ανδρική περιτομή, στην πραγματικότητα, όμως, το ακριβές αντίστοιχο στους άνδρες είναι ο ευνουχισμός.

Όπως προστάζει ένα πανάρχαιο έθιμο στο Μαλί, αυτή την τεράστια χώρα της Δυτ. Αφρικής, όλα τα μικρά κορίτσια του χωριού, πλυμμένα καθαρά, στολισμένα με ένα κοχυλάκι στο μέτωπο και με λευκό μαντήλι στα μαλλιά, έχουν συγκεντρωθεί από νωρίς στη μεγάλη αυλή. Η μέρα της κλειτοδικεκτομής είναι γιορτινή. Οι μανάδες έχουν μαγειρέψει καλό φαγητό, οι μουσικοί με τα ταμ-ταμ δίνουν το ρυθμό, και οι σοφές γερόντισσες χορεύουν και τραγουδούν.

Δεν είναι σπάνιο, μικρά κορίτσια να πεθαίνουν επιτόπου τη στιγμή της κλειτοριδεκτομής, από την ακατάσχετη αιμορραγία ή τον αφόρητο πόνο και το σοκ. Δεν είναι λίγες οι φορές που το ζευγάρι την πρώτη νύχτα του γάμου οδηγείται στο νοσοκομείο, καθώς λόγω της φραγής του κόλπου είναι αδύνατη η σεξουαλική επαφή. Και βέβαια ούτε λόγος για απόλαυση στη σεξουαλική ζωή. Η γυναίκα αντιδρά, αφού συνήθως υποφέρει, γι’ αυτό πολλά ζευγάρια οδηγούνται στο χωρισμό.

Για μια γυναίκα που έχει υποστεί κλειτοριδεκτομή είναι πιο δύσκολο να μείνει έγκυος, ενώ καθίσταται τρομερά επώδυνος και επικίνδυνος ο τοκετός. Με τα γεννητικά της όργανα κατεστραμμένα, αυξάνονται οι πιθανότητες η γυναίκα να μην τα καταφέρει και να πεθάνει η ίδια ή το παιδί στη γέννα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...