Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πυρηνικό καταφύγιο έγινε ξενοδοχείο


Στη μικρή κωμόπολη Τόιφεν, στο καντόνι του Σεν Γκάλεν της Ελβετίας κοντά στα σύνορα με την Αυστρία, ανακαινίσθηκε πλήρως ένα πυρηνικό καταφύγιο της δεκαετίας του 1980 για να μετατραπεί σε ξενοδοχείο. Σήμερα, ως ξενοδοχείο(στην κάτω φωτογραφία), το καταφύγιο μπορεί να φιλοξενήσει 14 πελάτες, τους οκτώ σε διπλά κρεβάτια και τους υπόλοιπους σε μονά.

Μέρος της πρωτοτυπίας του ξενοδοχείου έγκειται στο ότι τα κρεβάτια βρίσκονται σε δύο μεγάλα ανοικτά δωμάτια, χωρίς χωρίσματα ανάμεσά τους. Περιέργως οι τουρίστες δείχνουν μεγάλη προτίμηση στο πρωτότυπο ξενοδοχείο. Μόλις τρεις μήνες μετά τα εγκαίνιά του, το Νουλ Στερν είναι πλήρως κλεισμένο μέχρι το έτος 2012, ενώ έχει περιληφθεί στον κατάλογο των καλύτερων ξενοδοχείων του Worldwide Hospitality Awards.

Αν δεν σας εμπνέει η παραμονή σας στο ξενοδοχείο που πριν ήταν πυρηνικό καταφύγιο, υπάρχει κι άλλη επιλογή. Είναι το κρατητήρια του παλιού Πταισματοδικείου της Great Marlborough street στο Λονδίνο, που έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο 5* διατηρώντας όλα τα στοιχεία του λαμπρού παρελθόντος: Πολλές σουίτες με αυθεντικά τζάκια John Adams και στο μπαρ τραπέζια που βρίσκονται μέσα σε κελιά. Σ αυτό το χώρο εργαζόταν ως δημοσιογράφος δικαστικού ρεπορτάζ ο Charles Dickens το 1835, επίσης εμφανίσθηκε ως μάρτυρας ο Ναπολέων σε δίκη απάτης το 1874.

Αν ποτέ μείνετε στο ξενοδοχείο (στην πάνω φωτογραφία)που θυμίζει «στενή» συνιστώ να μη παραλείψετε επίσκεψη στο Sanook spa που διαθέτει, όπου σπεσιαλιτέ είναι η επάλειψη με σοκολάτα. Η ωφέλεια για την υγεία είναι, μάλλον, περισσότερη για τον ουρανίσκο παρά για την επιδερμίδα.
Η διεύθυνση του ξενοδοχείου στο διαδίκτυο είναι εδώ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...