Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι 10 πιο επικίνδυνες πόλεις στον κόσμο

Κάποιοι ταξιδευτές γοητεύονται από περιοχές όχι τόσο τουριστικές και λαμπερές όσο αυτές που αποτυπώνονται στους ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να έχουν υπόψη ότι ορισμένοι από αυτούς τους προορισμούς μπορεί είναι επικίνδυνοι.
Δολοφονίες, καρτέλ ναρκωτικών και φτώχεια κάνουν τη ζωή «παιχνίδι» για γερά νεύρα σε κάποια σημεία του πλανήτη.
Όπως για παράδειγμα οι παρακάτω δέκα πόλεις, που θεωρούνται οι πιο επικίνδυνες στον κόσμο:

- Το Basseterre, η πρωτεύουσα του Αγίου Χριστόφορου, είναι το μέρος με τις περισσότερες δολοφονίες, αφού μαστίζεται από τα ναρκωτικά και τις συμμορίες.
- Η πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας (φωτό), είναι πρώτη σε επικινδυνότητα από τις άλλες πόλεις της χώρας.
- Η Γουατεμάλα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά βίαιων εγκλημάτων στην κεντρική Αμερική, καθώς συμβαίνουν περίπου 25 δολοφονίες ανά εβδομάδα.
- Περισσότερες από τις μισές δολοφονίες στο μικρό Μπελίζ διαπράττονται στην πρωτεύουσα, Μπελίζε Σίτι, σύμφωνα με το UNODC.
- Η Ονδούρα, στην κεντρική Αμερική, έχει το υψηλότερο ποσοστό δολοφονιών από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κατάλογο του UNODC, με 92 δολοφονίες ανά 100.000. Η πρωτεύουσα Τεγκουσιγκάλπα, ξεπερνά σε επικινδυνότητα και το Καράκας.
- Στη Νότια Αφρική, το ποσοστό ανθρωποκτονιών στη μικρή χώρα του Λεσότο είναι το χειρότερο για την μαύρη ήπειρο.
- Το Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική είναι από τις πιο επικίνδυνες πόλεις της ηπείρου, λόγω του οργανωμένου εγκλήματος, της βίας και των ναρκωτικών.
- Η πόλη του Παναμά έχει περισσότερες ανθρωποκτονίες από οποιαδήποτε πόλη των ΗΠΑ, παρά το μικρό πληθυσμό της που δεν ξεπερνά τις 36.000.
- Το Ελ Σαλβαδόρ είδε μια δραματική μείωση κατά 40% στο ποσοστό της εγκληματικότητας το 2012, όμως εξακολουθεί να είναι μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο.
Τέλος, η Τζαμάικα έχει το έκτο υψηλότερο ποσοστό δολοφονιών παγκοσμίως. Σχεδόν το ένα τρίτο των δολοφονιών λαμβάνουν χώρα στην πρωτεύουσα Kingston.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...