Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μιχάλης Λουλούς: Μην κατηγορείτε την πικροδάφνη

Ανησυχία έχει προκαλέσει το τελευταίο διάστημα το ζήτημα της πικροδάφνης, μετά τις οδηγίες που εκδόθηκαν για την παρουσία του φυτού σε σχολεία και παιδικές χαρές, με αφορμή τη δυνητική τοξικότητά του.

«Θα πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή διάσταση», δηλώνει ο Μιχάλης Λουλούς, Πρόεδρος του Περιφερειακού Φυτωρίου Νοτίου Αιγαίου, ο οποίος μετά τον πανικό σχολιάζει το θέμα με νηφαλιότητα.

πικροδάφνη (Nerium oleander) είναι εξαιρετικά σημαντική για το περιβάλλον, ειδικά στις μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα, καθώς αποτελεί διαχρονικό στοιχείο του τοπίου και προσφέρει πολλαπλά οικολογικά οφέλη, παρά την τοξικότητά της".

Μιλώντας για τα περιβαλλοντικά οφέλη της πικροδάφνης ο κ. Λουλούς υποστηρίζει ότι "Συμβάλλει σημαντικά στη συγκράτηση του εδάφους, αποτρέποντας τη διάβρωση, έχει τεράστια αντοχή σε ξηροθερμικές συνθήκες (ζέστη, ξηρασία) και στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Ενισχύει την αστική βιοποικιλότητα και η πυκνή της βλάστηση βοηθά στη βελτίωση του μικροκλίματος στις πόλεις, μειώνοντας τις υψηλές θερμοκρασίες. Τέλος, λειτουργεί ως "φίλτρο" για τη συγκράτηση μικροσωματιδίων και ρύπων, γεγονός που την καθιστά ιδανική για φύτευση σε οδικούς άξονες".

Η γνώση είναι το κλειδί όχι η δαιμονοποίηση, υποστηρίζει ο κ. Λουλούς, καταλήγοντας ως εξής:
"Η άκριτη απομάκρυνσή της θα ήταν περιβαλλοντικά λανθασμένη. Ως Περιφερειακό Φυτωριακό του Αιγαίου, μέσα από τα περιβαλλοντικά μας προγράμματα θα συνεχίσουμε, με αίσθημα ευθύνης, την παραγωγή και τη διάθεση της πικροδάφνης, πάντοτε στο πλαίσιο της ισχύουσας νομιμότητας. Με οδηγό τη γνώση, τη σωστή ενημέρωση και τον σεβασμό προς το περιβάλλον, επιδιώκουμε μια ισορροπημένη συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης, μακριά από υπερβολές και λανθασμένες αντιλήψεις".

Πάντως, η αλήθεια είναι πως τα περιστατικά δηλητηρίασης από πικροδάφνη είναι πολύ λίγα και μάλλον είναι υπερβολή το ξερίζωμα της πικροδάφνης από τα σχολεία.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...